40 
A—a, necesse est ut ambo anguli B—=8$ et C—7y in- 
ter limites inventos 90° — Ia et 180° — 2æ cadant. Cum, 
autem sit Et 5 180° — a, cujus semissis est 90°— 7e, 
qua alter angulus “tanto erit major, quanto alter fuerit mi 
nor, EX quo manifestum est, si alter cadat intra hos li- 
mites, alterum certo extra _cadere, sicqué hinc sequitur . 
nunquam evenire posse ut duo latera diversa vicem ba- 
seos AB gerere possint, praeter unicum Casum, quo trian- 
gulum est isoséeles , ubi uteique ge limiti 90° — Ia 
aequalis. 
ü 
. 27. Sola igitür triangula isoscelia. hac gaudent 
proprietate, ut ambo ejus crura pro basi nostra A B ac- 
cipi queant, atque adeo his casibus solutio problematis 
nulla laborat difficuitate. Cum enim sit angulus B= 90°—1 æ, 
= | 28 
ob g—cot. fi erit tag. TIa—g, hincque tag. a — —7, 
hincque ejus cotangens = ET ie: aequatio no- 
stra adimplenda erit Ke _ + + L+Vg Vs VER 
Quod si jam hic sceau a. tertio dut stas 
tuamus, prodit =). ideoque 5 —&; hocque modo, pri- 
mum membrum ne quarto fit .aequale.  Neque vero 
praeter hanc solutionem aliam expectare licet, quia in 
aullo membro ambiguitas signi xadicalis admitti potest. 
À 
