84 
ab. IL &. 69. Hunc in finem valores litterae n per abscis- 
Fig. 6. sas, valores autem anguli f per applicatas repraesentemus} 
ita ut sumto AO=1 sit AF =, sumto vero OB=y2=2e, 
sit BG—$”—Zg, sumto denique OC—$ sit CH=6"=h. 
Hic facile intelligitur, puncta F,;, H et G sita fore in 
certa linea curva tractu satis uniformi procedente, prop- 
terea quod intervallum f et g valde est exiguum; ac 
praeterea singulis abscissis unica tantum respondet appli- 
cata; sumta igitur abscissa quacunque OX — x, cui res- 
pondeat applicata XY — y, natura hujus curvae $atis ex- 
acte tali aequatione exprimi poterit: y=A+Bx+Cxx. 
f. 70. In hac ergo aequatione coëfficientes À, B, C 
ita comparati esse debent, ut posito x —1, fiat y =f, 
sumta vero abscissa x — 5, fiat ÿ —h, ac tandem sumta 
abscissa æ—y2, ut fiat yÿ—g. Hinc ergo oriuntur 
tres sequentes aequationes : 
Df=A+B+C, 
ll) h—A +:B+S0C, 
M) g— A +eB+eec, 
unde elicimus sequentes valores pro litteris A, B, C: 
Le 9 le Si 16 BE Si hs == 16h 
9613 9e—13. ? 
CR —(e—:1}B, 
A—f—B—C. 
Praestabit enim in praxi his formulis uti, potius quam « 
