£ 
90 
ditio problematis YR = CY ad hanc perducit aequationem 
differentialem:. 
. ôn 2e au u ï 
+ Ph)  (p—u)Vi + uu | 4 
in qua variabilium M nr causa ponatur u — 2? nu =. 
AS UE _r 
+ ; _— dp{r + vu) — du (1 + pp) 
© D — 
TETE — ES: 
FR j v 
2) PUS 420 
C Pr LE LRO 
3° 4 Viovv 1 + pp 
) LUE at 
quibus valoribus substitutis nanciscimur hanc aequationem 
LE A dp 9? 
e £ LE 
S paratam LH PP (Ya EE vou —v) Vi vu 
dius repraesentare licet: . 10 
ns __30Vi + vu + v) __ > vôv 
IP Viuv Vi+uv 
unde sumtis integralibus utrinque prodit 
Arc tang. p—0+"V 1—+vv. | 
rs jam v+V 1+vv 6, ita ut sit p—=tang. 0 
ss» 
et v—" = ; eritque 
> quam ita commo= 
ul — p—v __ 20 fang. ô— (80 — x) 
TT a po EAP ee, tang. 8 
— ns - 
P T W= cos. 62(20 (00 — 1) tang. 0) ” 
Cum igitur supra invencrimus 
Où __ Ou ___ Op ___ (0p—0) 
TT p—u TT p—u ?—u" 
sumtis integralibus erit 
D8 (20 (60 — 1) tang. 6) 
Ix (p— u) — = =: 3 TER a 
sive 1x (p—u) = 1b + 1 (80 — 1) — 1 cos. & 
