95 
(cc — aa). D —b(a + c) (A tang. u — À tang. ©) . 
Est vero cc— ua —b(2a+b) —b (a+ c), ideoque 
D = À tang.u — À tang. ©; 
z MES. #19 
Cum igitur invenerimus utramque variabilem z et ® per 
uw expressam, Curva construi poterit, et problema est 
solutum. # 
Ad curvam accuratius cognoscendam notasse juvabit, 
23 — aq 
ob ee, DE 5 
— bu (27 — aa) (ce — 2%) 
P— A tang. = — — À tang. DélRui-er ? 
sive concinnius ® =— Arc. cos. —— , unde concludimus fore 
ac +22 — — (a + c) 7 cos. ®. 
Est vero z cos. ——x et 27—2xx+7yy, quibus valo- 
ribus substitutis inter ipsas coordinatas x et y haec re- 
sultat aequatio: 
YY=—ac+(a+c)x—xr, 
quae est pro circulo radio —— descripto, existente puncto 
c+ a 
2 
C in diametro producto, ad distantiam a centro — , 
Praeter quem igitur nulla alia curva problemati satisfacit. 
Problema IV. 
$. 5. Invenire curvam AY ad punctum fixum C re- Tab. L 
latam, in qua radius osculi YR sit ad rectam CR ubique Fig: & 
in eadem ratione n:1. 
