104 
tioni satisfiet ponendo nr—3% cos. \ et ns — sin. |; tum 
n%0% 
autem erit nr — Sec On. é EIEUS Ÿ 
nds — 92 sin. W + 304 cos. W — ee 
Ex illa aequatione elicitur _ ue PER, ex hac 
vero emergit Æ — LES. qui ambo valores, cum 
debeant esse inter se aequales, suppeditant istam aequa- 
tionem: 9 W (n — cos. & cos. \y) +0 à (n — sin. 4 sin) — 0, 
quae in hanc transfunditur : 
+ 01 [n —1 cos. (4 — &) — I cos. 7 
+ 0 Ÿ [n—1 cos. (4 — €) 1 cos. (4 + 2)] 
Ponatur nunc 4—#—u nt W# +2 —0, et aequatio in- 
duit hanc formam simpliciorem : 
2 n 00 — 90 cos. y Mt 
d . 
ex qua sequitur fore CE ss Novimus autem esse 
O I 
EE (] — l'tag. (45 T2 ê) 
an 3487 2n +3 
lent == À tag. ne tag: 5 21] 
casu quo n 1, sive 
s an FER : J Vihon'te-gn— Van 
2n—côsn  ÿr—qnn Vipon 830 +V:1—on 
casu quo n<1. Hos igitur binos casus seorsim evolvi 
conveniet.  Priusquam autem hanc evolutionem specialem 
-incipiamus, sequentia adhuc in genere sunt notanda. 
Ex aequatione illa inter 0 et n deducitur 
dû(en — cos. n) 
5 ——, hincque, ob ê — =, fiet 
dm 
