105 ; 
740 2 cos. Ô 
COS. à + COS. y — 2 COS. BE — 2 cos. W cos. #, unde sequitur 
as (:] € A4 
1 de ste 29, es cos Dan)” AL vero est 
fore d # — DESENEUE  Hinc autem sponte resultat 
à s 
de = 2% Mitarut'häbeamus = — LR DT 2 
a 
m — cos. @ cos. Ge 9? r cos.ô 
: déc c 
que, ob 0d= (202), l'erit DP—= MES, quos 
valores etiam ita exprimere licet : 
CE Et [sin. (NW) — sin. (ÿ —)] 
4 2 cos.ô 
UE 98 [cos. v+e cos. (b— 1] 
2 cos.0 
sive concinnius ita : 
dx ___ d6sin.ô dÛsinn __ 6 sin.8 dn sin.» 
Z. quo l2cos.0 7 cos  a(an—cos.") 
_ ô# 98 cos.n 25, dn cos." 
2P— 2 ga “2co5.0 + 2 (270 — cos.") 
Evolutio casus quo n > E. 
NÉ ES . tag. n= tag. 7, eritque tag. In=V Et «tag. 7, 
an —1"1 
M à ne 99 __ an Et 27. 
tum véro l'tag. (45°+ 10) = [2 nn 
Hoc igitur modo anguli » et Ÿ dantur per 7; tum autem erit 
Iz—1b—11cos. 0 —11(2n— cos. »), 
D—i—7 nf. 
Casu igitur n $ £ solutio problematis propositi his for- 
4 3 : { "4 b “ a ‘anT 
mulis continetur : 2=7————— ere © P=B+— Fr pes 
- unde pro quovis valore Tr innotescunt Z #, ®, ideoque 
etiam coordinatae x —— 7 cos. @ et y —z sin. @. 
en E 
Evolutio casus quo n<£. / 
Q Vi+on.t In Vi—o : 
Mofatur hic RE T = ,  eritque 
Vian tgsn+YVian £ { 
Mémoires de l Acañ, T. I. - i4 
