121 
sequitur quoque fore 
0% __ dw sin. ê (eW L e—w) 
2 — Gm — sin. ê jeù +e- w) C à 
atque ex  collatione horum duorum valorum pro = inven- 
torum enascitur ista aequatio: 
ondw + 2m08 — du cos. à (e° ts e “)— dé sing (—e*)=0o. 
f. 3. Haec est ea aequatio differentialis, quae me 
ab ulteriori solutione istius problematis, ut supra dictum 
est, deterruerat, quoniam mihi quidem nullo modo’ etiam- 
nunc cognito tractari possé videbatur.  Statim quidem 
eam ad formam paulo magis consuetam reduxeram, ponen- 
do rs à et cos. 5 =q, unde fiebat dw (e*+e *)=20p, 
D — = rt ipsaque aequatio transforma- 
| Æ ns 
batur in Dan: 
nn = d0p-— poq 
Verum cum ista transformatio parum subsidii attulisset, 
confugeram deinceps ad substitutionem imaginariam. Ean- 
dem quoque viam, uti ex litteris ad me datis intellexi, 
inierat acutissimus Pfaff, cui illam aequationem resolven- 
dam proposueram, nulla problematis, ex quo nata erat, 
mentione facta; ego vero in hujusmodi substitutionem in- 
—cidere eo potius debebam, non solum quia quod in pro- 
“blemate VIII prioris dissertationis erat m, hic est my —1, 
sed etiam ob ipsam aequationis formam, quae tali substi- 
Mémoires de | Acad. Tom. À, 16 
