4), 
125 
cujus integrale adeo satis concinne ita expressum invenitur : 
(aa + bb) S — au + bè + b A tang. RS 
— © log. [(a + e” cos. #)° + (b + e” sin. #)1. 
$. 3. Sed revertamur ad nostram aequationem pro- 
positam (. 4. inventam, a qua nos observationes  istae, 
a scopo non penitus alienae, aliquantum diduxerant; et 
primo quidem ejus integrale, imaginariis maxime permi- 
stum , ad formam F+ Gy — 1 reducamus, quae reductio, 
licet per methodos jam satis cognitas institui possit, ut 
jam supra (. 5. innuimus, minime tamen est obvia, et 
hic sigillatim recenseri meretur, tanquam insigne exem- 
plum veritatis illius certissimae, at nondum in genere de 
monstratae: quod omnis quantitas imaginaria, quantumvis 
fuerit intricata realibusque pérmista, semper ad formam 
F+Gy+1 reduci possit. Quoniam autem aequatio 
nostra ex duabus constat partibus perfecte similibus, suffi- 
ciet istam reductionem in alterutra instituisse. 
f. 0. Consideremus igitur partem priorem Dents 
cujus integrale, posita tang. In—t, deprehenditur fore, ut 
in problemate octavo ENS, 
A tang. t Ws LL a 
Free FF 
. restitutis valoribus PET 
n+itmy—:s 
D: — am BEN te. (x 6 
da —0V—1)] 
