129 
£. 13. Ad reductionem igitur penitus absolvendam 
statuatur denique Atg.(r—ey —1)=o—Ty—1, at- 
que tractandum habebimus casum jam supra expeditum : 
fieri enim debet tg. (c—rv — 1) =7r—ey — 1, unde 
Ve4T —: et 
denotantibus hic 6, r,m,e, respective, quod 
ex praecedente, paragräpho sequitur fore e — 
sin. 20 
e2T—+cos.20? 
ibi fuerat 12, Zu, x, À  Verum hic nobis incumbit va- 
Te =—— 
lores æ et 7 per x et e determinare, quod pariter satis 
concinne fieri licet. Erit enim ex valore pro 7 invento 
2T sin. 20 —TCos.20 
ee — = , unde jam conficitur e "+ cos. 20 = LR 
4T __ AT) sin.20? — 27m sin.20 cos.20 
et — y =, quibus valoribus in £ 
substitutis nanciscimur 8 — Vi—mr— 27 cot. 20, hinc- 
que RO concluditur fore tag. 2 « — me , unde fit 
° SR en Lt  Lonki cel 7 
OC — CET ENT COs:.,2 o=— RE nées 
hique valores in e*” introducti praebent €” DS RTE RES 
TV nT Re 4m 
Hoc igitur modo adepti sumus valores quaesitos « et + 
: erit enim « —1 BEEN 
per ñ et g expressos; erit enim o —E Arc. tag. —— 
DS log. PA LE PT NRES 
2 Vin — 00)? + 4m 
$. 14. Hac igitur reductione ot ee pars prior 
nostri integralis hanc obtinuit formam : [= ete P+Qy—1, 
existente P=yo—dr et Q —— 5 gs —"yT  Simili 
prorsus modo reperietur fore pee =kR 4e Sy — 1, un- 
de quaesitum aequationis propositae integrale, ex his par-- 
— cos. 
Mémoires de l'Acad. TI, 17 
