130 
tibus conflatum, erit P--R+(Q+S) VIr = AR ACER VA 
Hinc autem sequitur fore P+R— A et Q+ 5 — B, hde- 
que aequationes, uti ex rei natura perspicitur, erunt iden- 
ticae, hoc est, ex utraque eadem resultabit rélatio inter 
angulos variabiles & et w numerosque constantes m et n; 
utraque igitur exhibet integrale quaesitum aequationis 
propositae 
2n0w+2ma8—duwcos.ê(e"+e *) —08 sin. (é—e *)—o 
et quidem realiter expressum , nec non complétum. 
$. 15.  Huic resolutioni aliam subjungam ex princi- 
pio longe diverso petitam, cujus ope integrale quaesitum, 
unica reductione facta, sub forma reali exhibere licebit. 
Quoniam nempe aequationem differentialem propositam, in 
ÿ — 1 re (. 4) ad hanc formam reduximus : 
en ên a — 0 : VŸ—1, 
et summa integralium binarum partium debet esse quanti- 
tas constans, pono : 
frs de fs 2 C Vie - 
Nunc autem, posita tangente tg. 10 —t, formulam ex hac 
substitutione resultantem ita repraesento : 
fe” DRE, 
B=— cos.07 17 (1B)ft— (16) 7 me tVr +6 +Vi—8 ? 
et restituto loco t valore ar fiet : 
fu 98 nue 1 sin.40,VaB— cos 10.Vi1=r 8 
TO B— cost Vi GR sing. Vif cos. 26. v 5 — À 
<-mmngiie 
RT n 
