sibi assentiuntur cum divinum esse in illo fingunt: nam 
Deum honor (teste Tacito Anal. 15. 74. 5.), principi non 
ante habetur, quam agere inter homines desierit. Homo 
erat, et nihil humani a se alienum esse, saepius in scrip- 
tis suis confessus ést; neminem tam esse circumspectum, 
cujus non diligentia sibi ipsi aliquando excidat *). Ego 
omni officio, AC potius pietate erga Linnaei merita obstric- 
tus, rem tractare incassum non credo si et rimando et. 
elucitando dicta illins principis rei botanicae vera adipisci, 
curam ago. 
Morisonum 2) sequutus in recepto nomine barbaro se- 
metipsum accusat Linnaeus: > Quasimodogenitas, inquit ?) 
sassumimus nomina barbara, dum vocabula excludenda nova 
reddimus, formata e lingua graeca aut latina.  Huc et. 
retulit Ziziphoram absque ulla supposita etymologia; me- 
lius sibi dictisque consuluisset, quodsi nomen istud regu- 
lae datae haudquaquam accomodatum ad nomina sequen- 
tia (1. c.) gratis recepta retulisset. 
Omnes vere scriptores botanici conveniunt, originem 
nominis Ziziphorae a Zizi indorum duxisse, liceat in me- 
‘) Vide introitum Syst, Naturae, . 
3) Plant hist. Oxon. Tom. HI. p. 374. n. 5. Clnopodium bumile Syria- M 
cum, breviari Folio, Zigiferum dictum. $ 
5) Philos. bot. Edit. I. p. 163. 
