Acta Societatis pro Fanna et Flora Fennica. XIII. n:o 7. 125 



anfractibus annulatis dorso cristatis» (Lin. 1. c), solidula, 

 cornea, tenuissime striata et obsolete costulata, margine 

 obtuso Itevis. Lat. 3—4 mm. 



Destrihutio eadem ac imbricatus, sed multo sa^pius occu- 

 rit, tamen etiam ut ille sparsim. 



7. Hippeutis Agass. T. parva (hf- 3—6 mm.), lenticularis, 

 anfradus 3 — 4, depressissirni, idtimiis forte ampliatus, 

 apertura depressa, horizontalis, subcordata, marginibus 

 pariete intrante disjundis. 



Pl. fontanus Lightf. (PhiL Trans., 1786, Helix). T. umbilico an- 

 gusto, centrali, circulari. profundo, anfractus parum priie- 

 bente; apertura perobliqua (margine exteriore fortissime 

 rotundate producto, columellari medio recto, horizontali), 

 anguste extenseque cordata, pariete valde intrante excisa, 

 extus angulata; anfr. 4— 4V2, priores lente accrescentes, 

 ultimus extus utrinque subtequaliter compressus. fere me- 

 dio angulatus. L. 4 — 6 mm. 



Hah. Suecia meridionalis et media saltem in prov. West- 

 manland. — Norv. ad Skien, Arendal, Moss. — Dania tota 

 passim. — Fcnnia ad Emkarby in Aland (Mus. Helsingf.). 



Var. cuplueus Bourg. lAIalakol. Alger., 1864): t. spira et umbi- 



lico angustioribus, an£r. ultimo supra depresso-conTexo, ad 



basin angulato, infra fere plano. — Suecia ad Eonneby. 



— Dania in Sja?Uand ad Holsteinborg. 



Obs. Nullo modo dubito, quin Helix complanata Ltn. (Syst. Xat. 



X et Fauna Suecia ed. 2) huc referenda sit (^t. parva admodum, sub- 



cinerea, subdiapbana, tenuis, supra convexa, subtus plana omnino, 



margo qui aufractixs cingit. respicit latus planius s. inferius, apertura 



semicordata, ovato-acuminatas), sed melitis ad varietatem euphceum quam 



ad typum, adeoque nomen Lightforti adoptavi. Auctores sunt plures, 



qui in hac specie magnum firmum Pl. umbilicatmn Mlill. (^Hx. planorbem 



Lin.) viderunt. CI. Hanley (in Ipsa Linnsei Conchylia) nomen Linnsei 



vexavit, quod in collectione Linneei species plures sub hoc nomiue 



cougregatfe sunt. Qvid inde? Sic in omni collectione, et mirabile sane 



esset si non in illa, post discremina quse habuit. Experientiam ean- 



dem amiciss. Locard phiries in collectione Draparnaudi in Wien asser- 



vata, de qua nuperrime (in Ipsa Draparnaudi Conchylia, Paris 1895) 



mag-na eruditione tractavit, fecit. Ergo, de speciebus dubiis non prse- 



cipue e collectionibus auctorum relictis, ne quidem e speciminibus au- 



thenticis e variis temporibus, sed e descriptionibu s eorum et e 



