luminum 
aestate in- 
crementum 
ex nivea illa 
materia et 
inundatio- 
nes. 
itinera per 
alpes hye- 
me inter- 
clusa et rur- 
sus aperta. 
p. 554. 
homines 
hyeme mon- 
tes super 
eirculis 
transeunt. 
praerupta, quae et, sudum cum fuerit, sole fulgente 
tota candore nitet et tanto fulgore splendet, ut contra 
intuentibus oculorum aciem perstringat hebetetque. 
quae rursus aöre turbido vel saeva imminente tempe- 
state nigrore carbonario tota obducitur obfuscaturque ; 
oculati testes id perhibemus ac asserimus. aestivo 
item tempore Alpes nostrae ex liquescentibus nivibus 
et massarum illarum materia inexhausta plurimum 
aquarum fundunt, quo fit, ut torrentes aestate longe 
maiores ferioresque sint quam hyeme, id quod vel ex 
theni id temporis incremento et in terras innunda- 
tione satis liquide innotescit. 
16. Item quum hybernis mensibus Alpium ha- 
rum juga alta ubique nive obruantur, itinera illac 
plerisque in locis interelusa invia inde redduntur, non 
tamen ubique et omnino, quum aliquot in locis acco- 
lae improbo immodicoque labore nec sine periculo 
cum bobus iumentisque suis perrumpentes necessarlo 
illa aperiant et per totam ita hyemem aperta servent, 
non tamen gratis penitus, quum singuli transeuntes 
nescio quid vilis pecuniolae vectigalis nomine vel por- 
torii pendere cogantur, non secus atque nautis nau- 
lum. ubi item aceiderit nivem vel solis diurno aestu 
vel favonio flante mollem factam semel torpidamque 
in se confertim concidere et nocturno deinde frigore 
indurari rigidam ac solidari, ibi accolae asserculis te- 
nuiter paratis latioribus vel ligneis eirculis funiculis 
contextis singulisque pedibus illis alligatis indutisque, 
qui hominem etiam solidiorem ponderosioremque su- 
stineant, ne in nive subsidat et fundum pedibus pe- 
tat, nivibus ita inambulantes quantumvis crassioribus 
montes, quacunque libet, transcendunt. 
nt 
