sanamunda 
velcariophi- 
tormentilla 
elleborus al- 
eynoglossa, 
19 | “ 
vero Eberwurtz, unde quidam, quo Germanicum voca- 
bulum imitentur, nuncupant ralicem aprugnam vel 
aprinam. item valeriana, radıx imprimis eximia, quae 
ut nobis Rhaetice fantibus bellariauna, sie Germanice 
Baldrian et Danmarg dieitur; haec quibusdam serpil- 
um maius est, nardus item agrestis et phupontieum. 
est et nardus sylvestris vel sanamunda, quae non- 
nullis hodie pro tormentilla atque sanguinarıa habita, 
a domino Conr. Gesnero in quadam ad nos olim epi- 
stola cariophilata nee non benedieta montana appel-' 
latur, Ingadinis radisch da stinar ilg saungk, id est. 
radıx sistendi sanguinis dieta et ad eiusmodi usum- 
adhiberi solita etiam. est porro et heptaphyllon, aliis 
bistorta, non magis in montanis et incultis quam cultis 
et campestribus locis nascens, quae domino Gesnero 
in eadem illa epistola authore vera est tormentilla. 
nascitur item nobis nobilis quaedam inter saxeta ra 
dix, sapore nec non virtute (ut vulgo putatur) garyo- 
phylli aemula, sed floris latioris lutei, quae vulgo gra- 
virola (a gariophyllo haud dubie nomine corrupte de- 
rivato) vocata nonnullis carluna appellatur. ellebori 
praeterea vel veratri albi in Alpibus nostris passim 
copia habetur tantum non inexhausta, quae ut Ger- 
manis ‚Viesswurtz, ita Rhaetis est radisch d’ malanns, 
id est radıx malorum annorum. radix porro est pene 
llomestica folio cynoglossae et a Gesnero pro vera 
eynoglossa habita, radisch naira Ingadinis nuncupata, 
id est radix nigra, quae cum humana urina cocta a 
popularibus adhiberi solet exterioribus pecoris vitiis > 
et inflietis illi vulneribus purgandis curandisque, mi- 
rae vulgari quidem opinione ad haec virtutis, quam 
equidem haud eynoglossam, sed solidaginem vel con- 
solidam dietanı radicem esse censeo, id quod cum 
Gesneri venia dietum volo, cui fortassis ab iis impo- 
buerunt et ipsi forsan specie illi foliis non adeo dissimili 
lalsi. ut et haec herba quaedam montana est odoris 
