pinaster 
Arben. 
pinaster re- 
sina copio- 
sus. 
resinae pl- 
nastri util- 
tas. 
p. 568. 
pinastri nu- 
Ges. 
29 
quasdam vel flavas lenti et tactui facile cedentis li- 
quoris gemmas fundit, medicam virtutem haud con- 
temnendam habentes minore quam pisi magnitudine. 
3l. Pinaster denique, qui nihil aliud Plinio teste 
lib. 16, cap. 10 quam pinus sylvestris est, mira alti- 
tudine et e medio ramosa ut pinus in vertice, est illa 
arbor, ut nihil mihi fit dubii, quam Helvetici simul 
et (Germanice apud Rhaetos loquentes Arben nomi- 
nant. gignitur ea nonnusquam et in planis et copio- 
siorem dat resinam quam germana illa pinus, mollio- 
rem multo lentioremque, quam pinea seu picea sit, 
tractabilioremque, quum illa nonnisi malleo tusa et 
ad prunam mollificata humanae manus tactui cedat 
eamve sequatur. et licet Stumpfius hanc pinastri nul- 
la ex parte cum piceae resina comparandam quoad 
utilitatem esse asserat, apud nos tamen vulgo con- 
trarium tenetur, ut apud quos pinastri praesertim ad 
inflieta vulnera sananda magis probatur ut commo- 
dior et quae mollius mitiusque astringat, ita ut sint, 
qui pessime vulnerati sola pinastri resina, nullis alis 
additamensis temperata sociatave utantur, quoad per- 
‘feete curati fuerint. at ubi membra ossave fracta fu- 
erint cute non rupta, piceae resina magis etiam nostris 
plebeis chirurgis est in usu ut vehementior et quae 
fortius fracta consolidet. alias pinastrea popularior 
habetur, etsi parcior eius sit copia. 
32. Fert idem pinaster nuces ut pineas, durius- 
eulis putaminibus et squammatis excelse pendentium 
panieularum nucamentis intectas, quae quidem pani- 
