mustela, 
müsteila, Wy- 
sele ; carmun 
Suprasylva- 
nis vocatur. 
mustela pro 
sua prole 
sollieita. 
mustela ser- 
45 
magnitudine Melitensis catelli, sed pilo, facie, albe- 
dine partis inferioris et morum astutia mustelis si- 
miles mansuescunt et maiorem in modum oflieiunt 
alvearibus. genitale iis osseum est. Plinius lib. 8, 
cap. 55, „magna“, inquit, „propter venatum cunieu- 
lorum viverris gratia est, quas immittunt in specus, 
qui sunt multifores in terra, unde et nomen animali, 
seilicet euniculo“. In Poroselena insula Aristotele et 
Plinio authoribus via interlacet, ultra cuius alterum 
latus viverra gignitur, citra alterum gigni non potest. 
hoc etiam animalculorum genere Alpestris Rhaetia 
passim affluit, aeque sub Rhaetico gwistorum vocabulo 
id complectens, quod et ipsum eximio subductitio ter- 
gore praeditum est eoque fusco mixto cum quodam 
rubore, non tamen tam lauto egregioque, ut compa- 
randum sit cum vulpino et multo minus cum marti- 
um exuvis conferendum. foedissimi autem foetoris 
est viverra, unde et putorium recentiores a putore 
eam vocitant et Rhaetice etiam wolch et pützaingel. 
degit in horreis, stabulis aedificiisque iuges iras et 
simultatem cum mulieribus exercens, quarum gallinas 
ovaque furatur ac rapit. 
49. Mustela porro vera et domestica alias dicta, 
nobis Rhaetis müstaila, Germanis vero Wisele appel- 
lata, exiguum animalculum corpore est oppido tenui 
graciligue, non secus atque sciurus, sed vix dimidia 
eius magnitudine, calliddum, et quod pro catulis suis 
alendis tuendisque mire est sollieitum, ita ut, quum 
suam habeat conversationem in petris cavernisque et 
interdum in horreis quoque, ubi stipulae foenumque 
reconduntur, oberret, suam quotidie sobolem Cicerone 
apud Plinium lib. 29, cap. 4, authore transferat sedem- 
que mutet, dum serpentes persequitur. gallinis ova 
