nibus aeta- 
tem indi- 
cant etc. 
senecta cer- 
vi quo indi- 
e1O COgNOS- 
catur. 
cornua quot- 
annıs amit- 
tuntur et re- 
viviscunt 
Gervis. 
vivacıtas 
cervi. 
cervina caro 
efficax prae- 
sidium con- 
tra febrim. 
pugna cer- 
vorum cum 
serpentibus. 
cervinum 
cornu et C60a- 
gulum con- 
tra venena 
remedium. 
cervi ves- 
cuntur ser- 
pentibus im- 
pune. 
cervo cauda 
venenata. 
p. 586. 
odor accen- 
si cervini 
cornus uti- 
lıs contra 
quae, pulvis 
item eius. 
48 
ita in cornibus indiecia etiam aetatis gerant ad sena- 
rum usque ramorum numerum nec ultra, quum ab 
ıllo tempore similia illa reviviscant, maiora quidem et 
graviora, nec possit aetas iis discerni ulterius. sed 
dentibus senecta declaratur; aut enim paucos aut nul- 
los habent nec in cornibus imis ramos, alioquin ante 
frontem prominere solitos ad usum pugnae junioribus. 
ipsa cornua singulis annis amittunt stato veris tem- 
pore loeis diffieillimis et qua inveniri nequeant, unde 
illud adagii emanavit: „qua cervi relinguunt cornua“. 
cavent enim, ne inermes reperiantur, quamobrem cor- 
nibus amissis latent, tanguam cum illis arma sua 
amiserint. vitam vivunt loneissimam; hinc poetae il- 
lud: „vivacis cornua cervi*. constat enim, ut scribit 
Solinus nee non Plinius, aliquos post centum annos 
cum torquibus aureis, quos Alexander Magnus addi- 
derat, fuisse captos adopertis iam cute in magna obe- 
sitate necdum indieium senii prae se ferentes. febrem 
non sentiunt, quin huie morbo medentur. „quasdam 
nos“, inquit Plinius lib. 8, cap. 32, „principes foeminas 
scimus omnibus diebus matutinis carnem eam gustare 
solitas longo aevo caruisse febribus.“ iis est cum ser- 
pentibus pugna; vestigant cavernas, ex quibus aqua 
ex ore pleno ante conspersis narium spiritu illas ex- 
trahunt renitentes et pedibus protritas necant. ideo 
singulare abigendis serpentibus odor adusto cervino 
(ut et hircino) cornu. contra morsus vero praecipuum 
remedium fit ex coagulo hinuli in matris utero ocecisi. 
„quin et cervis (licet sint, qui legant hie subus pro 
cervis) serpentes“, inquit Plinius lib. 11, cap. 53, „in 
pabulo sunt, quae aliis venenum*“. et eiusdem lıbri 
cap. 27. idem seribit fel (quod magnum esse virus 
dieit) cervo esse in cauda, unde recte illa ut venenata 
et lethalis rescissa abjieitur. accensis cornibus utris- 
libet odore serpentes fugantur et comitiales morbi de- 
prehenduntur, imo id Stumpfio teste et morbo illo 
foedo laborantibus mire prodest. et pulvis item ex 
cornu eo derasus vermes vel lumbriecos humano cor- 
el) ma az 
a 
