atque in Helvetia, maxime in illis campestribus tracti- 
bus Alpibus vicinis vel in ipsis Alpestribus quidem vel 
montanis, attamen humilioribus nee celsis, qui pomo- 
quibuspotis- um ac eorum proventuum sunt feraces, quibus fera il- 
a ADen la potissimum afhieitur et avidissime vescitur hineque 
eiusmodi loca imprimis incolere amat. hine etiam 
aprugna ca- aprugna caro suillae domesticae a medicis longe prae- 
ne fertur multoque magis commendatur, ut quae plurimi 
praestat. sit nutrimenti et facilis digestionis, quia levioris sit 
substantiae. castrati maiores et ferociores evadunt. 
56. Non possum hie mihi temperare, quin occa- 
p. 589. sione ex apri mentione oblata duo alias memorabilis- 
occasioneex sima, utecunque ab instituto aliena nostris hisce com- 
aprı menti- ah : : ? 
one oblata Mentariis inseram de duobus diversis apris. unum 
duo vel tria Erasmus in suis illis adagiorum chiliadibus super 
memorabilia \ nz 5 
referuntur, adagium illud: „multa cadunt inter calicem suprema- 
inter os et que labra“, dum ostendit, unde sit ortum, ita refert: 
offam. Ancaeus Neptuni ete. filius, quum vitem sereret gra- 
E viterque ministris instaret urgeretque, quidam operis 
taedio commotus in herum negavit futurum, ut ex ea 
vite herus unquam vinum gustaret; id quod Aristote- 
les alicubi vatem accersitum quempiam praedixisse 
testatur. post, ubi vitis provenisset foelieiter atque 
uvae maturuissent, herus exultans et gestiens servum 
eundem (vel vatem) accersit atque, ut sibi vinum in- 
fundat, iubet vel Aristotele narrante vatem tanquam 
falsum vel benööpaytıy irrisit et calicem iam admo- 
turus ori illi, quae dixisset, redegit in 'memoriam, 
quasi vanam exprobrans divinationem. at ille senten- 
tiam hane hero respondit inter calicem et summa la- 
bia multa posse intervenire. huic sententiae favit even- 
tus. nam inter loquendum, priusquum ille vinum hau- 
riret, alter quidam minister ingressus nuntiat vine- 
tum ab apro quopiam immani vastari. quibus auditis 
Ancaeus deposito poculo protinus in aprum fertur, 
a quo inter venandum percussus interiit. quo mone- 
mur nihil tam certum sperari neque quiequam tam 
oh 
a 2 
Sr 
