mirabilis 
huius bestio- 
lae natura. 
2. 598. 
ingens isto- 
rum animali- 
um in Alpi- 
bus copia 
capitur. 
magnitudo 
muris Alpi- 
ni et forma. 
luxatum a sua origine. quum ergo haec bestiola mi- 
rabili sit ingenio et natura praedita, non possumus 
nobis temperare, quin aliquid fusius paulo de illa ad 
posteros memoriae prodamus. namque ut inceredibili 
animaleulorum istorum copia montes passim nostrates 
abundant et tantum non referti scatent, ita plurima 
eorum autumno vel ineunte hyeme terra eruuntur ca- 
piunturque et, ut in cibum cocta parentur, emuntur 
ab hominibus, nec non educantur et educata non in 
breve tempus viva servantur. 
68. „Muribus ergo Alpinis magnitudo*, Plinius 
inquit, „melium est“, lib. 8., cap. 37, vel cuniculorum 
Stumpfio lib. 9, cap. 18, authore. attamen brevioribus 
quam ceuniculi eruribus et dorso latiore planioreque 
humi ferme ventre et rostro serpunt, pilo etiam his- 
pidiores rigidioresque cuniculis, colore vero fusco om- 
nes, verum eo alii nigricante, alii rursus rubescente. 
aures habent breves, quae inter horridiorem pilum 
ita latent, ut mutilatae videantur, caudam item palmi 
minoris pene longitudine; erura autem vel melius fe- 
mora pilis sic horrent ad ventrem, alioquin brevia 
crassaque, veluti sint laxis caligis induta. imi illorum 
pedes forma similes sunt ursinis quidem pedibus, un- 
geuibus muniti longiusculis nigricantibus, quibus in 
specubus suis parandis in terram fodiunt cavantque. 
dentes porro primores sunt illis quaterni longiores vel 
potius superne et inferne bini, in se invicem conversi 
sicut sciuris. pars item oris superior vel nares horrent 
illis prolixis nigrisque setis ut felibus, quippe forma 
et toto habitu mus Alpinus seu montanus dietus non 
omnino dissimilis est domesticis seu vulgaribus muri- 
bus cum minoribus, tum etiam maioribus, rattis alias 
appellatis vulgo, praetergquam quod longe grandior 
est corpore. 
