lutram noete aguam extent vel caput, extra undas exertum eorum 
splendere. 
lutra, lutra, 
Otter. 
pellis lutrae 
eximia. 
habitatio 
lutrae. 
emineat. et sane ipsi non semel intempestae noctis 
caligine iam terris ineumbente eiusmodi lumina con- 
speximus in ipso Oeno flumine uti humanitus accen- 
sam lucernam luculentissime splendere, iis, qui ade- 
rant, spectatoribus omnino persuasum habentibus al- 
terutrum dicetorum anıimalium tam lucidum id esse 
spectaculi. quum multus sit fiber in aquis, asseve- 
rant quidam ab illo ut a lutra pisces absumi aliis di- 
versum tenentibus, ibi nenıpe piscium abundantiam 
exuberare, qua fiber animal diversetur. apud Helve- 
tios quidem potissimum illud inveniri Stumpfius afhır- 
mat in Arola, Ursa et Limago, fluminibus inclytis. 
82. Item lutra, Rhaetis quoque hoc eodem no- 
mine cognitum animal et Germanice Ütler dietum, 
immodestum atque improbum, felis ferme est magni- 
tudine ac habitu, non tamen ei per omnia simile. et 
quamvis Plinius, quod ex paulo ante dietis colligitur, 
similem illam specie nee non natura aliquatenus fibro 
faciat, uti quae Varrone authore ex fibrorum genere 
sit, quod radices arborum in ripa succidat ete., ab 
illo tamen multum differt. et lutra quidem egregiam 
pellem tenuissimo simul et mollissimo pilo ac veluti 
pluma (ut supra dietum) confertam* habet; quae si 
rite maceretur concinneturque,' nullus imber, quan- 
tumvis penetrans, eam ut alias fere pelles laedit vel 
tantillum illi nocet. quum item amnium ripas prop- 
ter piscium rapinam sibi opportunas incolere amet, qui 
ad ultimos usque sui ortus vel ad penitissima usque 
sui intra Alpium montes initia non minus in Rhaetia 
