Adler no- 
men unde 
dietum. 
aquilarıum 
sex genera. 
primum illo- 
rum gene- 
rum mela- 
naeetos 
Graeeis die- 
tum in mon- 
tibus Rhae- 
tiae etHelve- 
tiae capitur. 
aquila vale- 
ria. 
». 614. 
huius aqui- 
lae ingeni- 
um depingi- 
tur. 
lapis actites 
vel gagates. 
mira dei 
providentia 
et cura eti- 
am circa 
aves. 
aquilae in- 
explebilis 
avaritia. 
aquilae viva- 
eitas. 
To 
vel agilgia, Germanice vero Adler, forte a Graeco 
vocabulo Astös aut quod pro clypeareo insigni sym- 
bolove praecipuae, quippe imperatoriae seu Caesareae 
nobilitatis (des fürnemsten Adels) habeatur. 
90. Quum Plinius autem testetur aquilarum sex 
esse genera, quorum alia aliis gaudeant locis sive 
tractibus pro suis quodque peculiaribus ingenis, sive 
circa oppida, sive circa campos planave, sive circa 
lacus etc. mansitantia, et inter reliqua genera earum 
unum ponat, nempe primum, quod potissimum in 
montibus conversetur, illud procul dubio id erit, quod 
Uonr. Gesnerus in supramemorato opere (maius enim 
eius illud insigniusque de animalibus opus equidem 
nondum vidi) suo exquisitissime depietum in icona per- 
hibet in montibus Rhaetiae et Helvetiae capı. de illa, 
inguam, aquila Plinius porro author est, quod mela- 
naeetos a Graecis (a colore haud dubie) sit dieta ea- 
demque (Latinis utique) valeria (a valendo nempe), 
ut quae minima magnitudine, viribus sit praecipua et 
colore nigricans; quod item sola aquilarum foetus 
suos alat, quum ceterae fugent, sola denique sine 
clangore, sine murmuratione; item quod huius aquilae 
nido inaedificetur lapis aetites, quem aliqui dixere 
gagatem, ad multa remedia utilis, nihil igne deper- 
dens; qui lapis sit praegnans, intus, quum quatias, 
alio velut utero sonante ete.; item quod hae pariant 
ova terna nidificato in petris et arboribus et exclu- 
dant pullos binos, quum tertium expellant taedıo nu- 
triendi, quippe quod eo tempore ipsis cibum negaverit 
natura prospiciens, ne omnium ferarum foetus rape- 
rentur; quod porro unum par aquilarum, ut satietur, 
magno ad populandum tractu indigeat, unde deter- 
minent spatia nec in proximo praedentur; quod op- 
petant non senio nec aegritudine, sed fame in tantum 
superiore acerescente rostro, ut aduneitas aperiri non 
queat. ferunt denique aquilam Jovis alitem diei, quod 
