— 136 — 



8. Parmelia pulvinata Fée Ess. p. 123. t. 32. f. 1 et Suppl. p. 

 121. t. 42. f. 8 jam a cl. Nyl. Syn. p. 385 ^d Parjneliam cervi- 

 cornem Tuck. relata, strato crasso rliizinoso insignis est. — Nomen 

 Féeanum, plantae omnino contrarium, bene rejcctum fuit, at de 

 identitate ciim Parmelia Caraccensi Tajl. liucusque non certus 

 sum. 



9. Parmelia papyrina Fée Suppl. p. 121, t. 38, f. 1 et t. 4-2, f. 

 9, a cl. Nyl. (Licli. Exot. Peruv. p. 215) quoad iconeni optime ad 

 P. sinttosam Ach. Syn. p. 207 relata fuit, attamen descriptio e 

 colore thalli partim alibi spectat. In specimine typico, sporis dcsti- 

 tuto, a pictore non repraescntato, video Parvieliam tiliaceam v 

 suhlaevigatam Nyl. Syn. p. 383. In diagnosi margo tumidulus dici- 

 tur pi'o involuto . " , 



10. Parmelia glandulifera Fée Ess. p. 123, t. 31, f. 11, Suppl. 

 p. 121 1. 42,fig. 10, especim. typicis Féeanis ab ejusdem Parmelia 

 coronata, 1. c. t. 31. f. 2. non distinguenda est. Color partium 

 paullo obscurior, sed transitas adsunt et specimina etiain lioc unico 

 charactere longe minus diflerunt quam icônes citatae. 



11. Parmelia coRONAïA Fée Ess. p. 123, t. 31, f. 2, Suppl. p. 121. 

 t. 42, f. 11. (non Krplh. Lich. Warm. n° 34); P. relicina y. 

 coronata Nyl. Syn. p. 380, a P. relicina Fr. diiïert thallo albido v. 

 fuscescenti-albido v. glauco, nec autem distincte flavicante. Est 

 planta tenuisecta, gracilis, quasi fomia tenella P. sinuosae, sed 

 apothecia circa discuni valide nigro-coronata sunt ut in P. relicina 

 Fr. 



1^. Parmelia flabellata Fée Suppl. p. 122, t. 38, f. 2 et t. 42. 

 f. 12, a cl. Nyl. (Licb. exot. Peruv. p. 210) ad P/«/5cm;« speciosam, 

 et dein (Syn. p. 417) accuratius ad Ph. speciosam v. hypo- 

 leucam Nyl. relata fuit, et cum bac vulgatissima normali omnino 

 convenit. — In bb. dein adniixtam vidi P. speciosam v. angnstilo- 

 haniMïxW. Arg. L. B. n» 417. 



13. Parmelia PARASiTicA Fée Ess. p. 124, t. 31, f. 4 et Supi)l. p. 

 122, quae a cl. Nyl. in Licb. exot. Peruv. p. 21G et etiam in Syn. 

 p. 404 erronée ad Parineliam colpodem kclx, relata fuit, ad 

 Parmeliam taeniatani Nyl. Syn. p. 405 refcrenda est. Nomen 

 Féeanum prioritate gaudeiis rejiciendum et Nylanderianum ser- 

 vandum est, in planta enim nibil parasitici adesL(cl. Fée tballum 

 in strato crasso rbizinoso pro Gorniculariis babito parasitantem 

 credidit). 



14. Parmelia compacta Fée Ess. p. 124 et Suppl. p. 122, est 

 Physcia speciosa Nyl. ex ipso in Licb. exot. Peruv. p. 216. 



15. Parmelia alua Fée Ess. p. 125, t. 30, f. 4, et Suppl. p. 122, 

 t. 42, f. 15, a cl. Nyl. Licb. exot. Peruv. p. 216, pro PJiyscia 

 stellari'^yX. doclarata, est longe tcnuior, ad Ph. stellarem \. an- 

 rjustalam'^yX. accedens, sed magis a'dpressa et albior.et sporae 

 inajores, cire. 24-30//. longae et 12-13 />. latae (in icon. Fécana 

 niiiiis oblongatac delineatao) sunt; bypotbocium liyaliuum. Laci- 

 niae tballi subtus albidae.IIic pertinct Physcia obscssa Nyl., saltem 

 pro parte. Sit Physcia alba Miill. Arg. 



10. Parmelia mixor Fée Suppl. p. 122, t. 38, f, (non ejusd. 

 Ess. p. 125, t. 33, f. 3), a cl. Nyl. Licli. exot. Peruv. p. 210 recte 

 ad l*hyscia)napplanaUwi'Ny\. l. c, H. Physciam piclam "Nyl. 

 Syn. ])'. 430 relata fuit, sed jdantae ambac Féeanae, omnino dissi- 



