mu DES — 
dolle +, sec. Lindley stricte &, in horto vero potiori 
parte ©. Occurrit quoque s. n. falsis €. coelestini et C. lanceolati. 
18. Dimorphanthus linifolius Catal. sem. h. Pe- 
trop. Synonyma: Conyza ambiqua Decand. 1815 — Erigeron 
linifolium Wild. 1800 — Erigeron crispum Pourr. in Mém. 
Acad. Toulouse, HE (1788) p. 318. Synonymon Pourretii 
aflulit Duby 1830 et revera e descriptione Pourretiana, 
oblivioni diu tradita, planta dignosci potest, licet nondum per- 
spieuum sit, Linnaeum, Gouan et alios auctores ante 
Pourretium hanc cum Erigeronte canadensi confudisse. Cas - 
sinio genus audit: Dimorphanthes, ergo melius forsan Dimor- 
phanthes aut Conyza crispa appellanda erit. 
19. Galium agreste Wallr. sched. crit. (1822) p. 
59 (excel. synn.?). Nescio, quo casu factum, ut auctores recen- 
tiores omnes hanc plantam vulgatissimam cum Galio Aparine 
Linnaei (saltem Wallrothii) confuderint et fidelis obser- 
vatio D. Wallroth plane neglecta fuerit. G. agreste uträque 
formâ, «. echinospermon et f. leiospermon Wallr. 1. c., in vivo 
semper facillime dignoscitur a G. Aparine corollis triplo mi- 
noribus, minutis, flavo- virentibus (nec lacteis); etiam fructi- 
bus minoribus. Petropoli G. agreste «&. vulgatior, G. Aparine 
rarior. Utraque species etiam in horto culta suspicionem for- 
marum intermediarum exeludit; et ne-aliquid reticeam, semel 
modo corollam abnormiter 5 partitam paulo majorem, ne- 
quaquam vero lacteam, in specimine G. agrestis observare li- 
cuit. Cel. Koch in G. Aparine suo flores mox albos, mox vi- 
ridulos describit, nulla ratione habita magnitudinis. Berto- 
loni in F1. Ital. corollas G. Aparines, tricornis et saccharati 
viridulo-albas vocat, quales in his speciebus semper lacteas 
vidi (in G. saccharato solo odoras). Cel. Fries, colorem florum 
non quidem respiciens, at specificae distinctioni G. agreslis 
favens, refert: G. Aparine in Suecia minus vulgaris est, quam 
creditur, floribus albidis, mullo majoribus, quam in G. agresti 
Wallr. (Novit. edit. II. 1828); et in Summa Veget. Scandinav. 
«G. Aparine in septentrionalibus depellitur Galio agrestir. An 
G. agreste Wallr. jam prius a quodam distinctum fuerit, in- 
certum est; descriptiones saltem auctorum characteres diffe- 
rentiales nequaquam proposuerurt, excepto b. Besser, qui 
Mélanges biologiques. II. k 
