res ipsius x Iterum ad praecedentes reyolviintur, id quod necessarîo 

 eveniie débet pio ejusraodi formulis , quae val unico tantum casu 

 vel tantum duobus tribus ve quadrata evadeie possunt; veluti evenit 

 pro hac formula 1 -\- x^ zzz Q quae tantum tribus casibus quadra- 

 tum fieri potest. 



Ç. 7. Cum autem hac operaliones institui nequeunt nisi pro 

 litteris x ci y valores idonei, quos posuimus xzzia. et î/mjS, fue- 

 rJnt co^niti, laies valores plerumque suppeditat ipsa aequatio canonica 



Î/^Q + 2yP - R == 0. 

 Si enlm fieri queat Q m , sive d ->t- ex -^- f xx ziz. , quod evenit 

 quando fuerit ee — 4 rf/ zn Q , tum erit y zz: —^ . Deinde si fue- 

 rît R :r: , hoc est g -f- hx ^- ixx zzi , quod fît quando fuerit 

 Jih — 4^j m □ tum bini prodcunt valores pro y, aller yzziO, alter 

 y — — - . Hoc igitur modo evenu'c potest , ut pro x qua- 

 tuor valores id-onei repei'iantur , ^imulque iis valores ipsius y 

 respondentes innotescant . Pxaeterea vero etiam altéra forma ae- 

 quationis canonicae , quae crat S.rx -f- Tjt-J-U rz: valores ido- 

 neos praebere potest; si cnim reddi queat ^ znfyy -\- 2cy — ■ i zi: 0, 

 unde pro y duo valores resuliarc possunt, id comingit, quando fue- 

 rit cc-\-fizz. n ; tum autem erit x zzz — -^ . Dcnique etiam 

 quando fuerit Uzr: dyy -^ 2 ay — g zzi ^) , quod evenit si 

 aa -f- dg zzz Q pro x geralni prodeunt valores , alter x zzz , 



T ... 



alter x zz:. — — , unde ergo etiam plures casus cognm erui possunt. 

 Omnes autem istos valores cognitos , qui immédiate ex aequatione 

 canonica derivantur voccmus primitivos , quandoquidem ex bis per 

 praecepta ante tradita innumerabiles alii deduci possunt. Ad hoc 

 autem impiimis requiritur , ut formula proposita V quadrato aequan- 

 da ad hanc formam : V:zzPP-|-QR redigi <}ueat . >Ioc igitur 

 aliquot exemplis iilustremus. 



