8i 



,1: =1 1 ; y—-.-^l; a: — — 2 ; y — \: x ~ 2 ; 

 ordinem invcrtendo : y nz -f-| ; .r rz: l ; ?/ zz; oc ; .v zz: »'. Dcni- 

 que si sumaïur .x" nr 2 et y zzz | valores erunt : 



a-=:2; 2/ = | ; :r r:: — ?; 7/zr|; a:=zl; î/=:oo, 

 invertendo autem nihil prodit. Mirum est hanc aequationem cano- 

 nicam pro x alios valores non suppeditare, practer .riziO: xzzi.i; 

 .T :zz 2 ; xzzz — |, cum tamen idem casus jam supra sit tractatus 

 in exemple primo , ubi adeo innumerabiles casus invcnire licuit. 

 Unde intelligitur plurimuni intéresse , ut aequatio canonlca idonea 

 cligatur. Praesenti scilicct casu perperam duo valores primitivi ad 

 aequationem canonioam constitucndam sunt adhibiti. Praestat enim 

 unico valorc cognito uti secundum problema .1. quod operae pre- 

 lium erit ostcndissc. 



§. 26. Utamur ergo unico valore cognito xz^i, quo casu 

 fit \ zzi A rr 2^ sieque habebimus a zz: 1 et fziz 2. Per primum 

 jgltur problema habebimus P ziz 2 , ideoque 



QIl ■=. 3 C-r' — 1) = 3 (37 — 1) Ca:j7 H- a: + 1)- 

 Sumamus ergo Q nz a; — 1 erit R :zz 3 (ar.r -J- a;- -j- 1 ) et aequatio 

 canonica erit {,x — 1)^/2/ -f- Ay — 3 ixx + a; -f- 1) rr cujus al- 

 téra forma est — ■ Zxx -f- {yy — Z) x Aç- ^y — yy — 3:zz0 unde 

 formulae directrices erunt : 



y^— --'}-- y et x'-^y 



■ X. 



L d( 



k 



Ex priore autera aequalione , posito Q zz: fit a; zr: 1 oui respon- 

 det î/ ziz I ; at vcro posito R =z nuUus prodit valor rationalis. 

 "x altéra, aequatio S zz: itidem nihil dat ; at vero U zz: dat 

 :z:z 1 oui respondet a,' zz: et a; z^ — | ; praeterea dat y zzz 3 

 cui respondet x zzz 2. 



§. 27. Incipiamus ab a; zzz 1 et ?/ zz: | et reperientur sc- 

 quentes valores idonei : 



oriZZl; y=:l., x =1 ^ ± ; y = g; etc. 

 Supp!. aux Mémoires de rAcad. ^ 



