4 
f. 3. Pro conditione priore ergo summa numerorum erit 
zLy ri Ars — 6rrss — Ars er» 
quae formula idcirco quadratum est efficienda.  Hunc in finem, ne 
quidquam tentamini tribuatur, istam expressionem sub hac re 
repraesento : | 
+ y (rr + 2rs — ss) — Brrss, 
ita ut jam talis formula: AA — 2BB quadratum reddi debeat, quod 
fiù sumendo À — ft + 2uu et B — 2iu; tum enin fet 
AA — 2EB = ({f — 2uu). 
$. 4. Nunc loca À et B scribamus nostros valores et ha- 
bebimus rr + 2rs — ss — ft + 2uu et 2rs — 2{u, hocque modo 
summa numerorum nestrorum erit æ = y — (ft — 2uu)*, ideoque 
jam ambabas conditionibus erit satisfactum, dummodo formulae mo- 
do inventae fuerint expeditae. 
$. 5. Quoniam autem haec duo producta rs et fu inter se 
aequalia esse debent, loco litterae s hic tuto unitatem assumere lice- 
bit. Quamquam enim tum pro r fractiones sint proditurae, id solu- 
tioni neutiquam officit, quia solutio in fractis inventa facile ad inte- 
gros reducitur,  Hoc igitur modo erit ru, qui valor in altera 
aëéquatione substitutus dabit f{uu + 2 tu — 1 — tt + 2uu, sicque to- 
tum negotium reductum est ad justam relationem inter £ et w inve-. 
niendam. Sive ergo £ per u, vel u per é, definire velimus, resolu- 
üo aequationis quadraticae binas sequentes suppeditabit formulas : 
— Vans  tEVT—s 
PER née et = ÉD | 
Quin etiam hinc statim valores radicalium pro sequenti usw sponte | 
se produnt, ut extractione radicis non amplius indigeamus. Ex prio- 
re enim erit y 207 — 1 DÉt({4 — uu) — u; ex aktera vero 
va 2—u(2— tt) —t. Hic autem commode usu venit, ut 
siraque formula geminos praebeat valores. 
Æ 6. Incipiamus a formula priore, quia casus u == 4 sta- 
üm in oculos incurrit Quoniam vero hoc casu denvminator {> uw 
