10 
sicque y fiet maximum, vel minimum, quoties fuerit sin. @ =0, sive 
D=ir, quibus casibus etiam abscissa x evadit maxima vel minima, 
quae CFoustanGe paradoxon, quod explicare suscepimus, multo ma- 
joribus diffcultatibus involvit. 
£. 8. Imprimis autem, quia in ‘omnibus phaenomenis, mecha- 
nicis directio motus in contrariam plagam converti nequit, nisi ubi 
celeritas evanescit, in omnibus locis, ubi abscissa vel maximum vel 
minimum valorem attigerit, celeritas evanescens statui deberet, cum 
tamen haec ipsa celeritas ubique sit ut yx. Hinc paradoxon illud 
adhuc multo magis intricatum redditur, neque ulla via patere vide- 
tur, unde conciliatio nostri calculi cum motu vero corporis.sperari 
posset. | M 
$. 9. Quodsi auten: singula momenta, quibus nostra solutio 
innititur , perpendamus , nulla ratio urget, ut motus continuus inde 
produci statuatur; plus enim a solutione non postulatur, quam ut im 
omnibus locis celeritas sit ut radix quadrata ex abscissa, quae cum 
ex ipsa natura tam negative quam positive accipi queat, nihil impe- 
.dit quo minus celeritates quandoque  fiant negativae et retrorsum 
vergant , unde concedi oportebit dari ejusmodi casus , ubi celeritas 
in contrariam plagam convertitur, quod quia transitu per statum 
quietis fieri nequit, necessario statuere debemus, in his Jocis cele- 
ritatem subito in contrariam plagam, quasi per reflexionem, immutari. 
Atque in hoc ipso consistit. enodatio omnium diffcultatum , quibus 
haec solutio perturbari videbatur. 
LA 
f. 10. Nunc igitur facile perspicitur has reflexiones ibi con- 
tingere debere, ubi curva subito in contrariam partem per cuspidem. 
revertitur, id quod in omnibus illis locis evenire debet, ubi ‘angulus 
D —ir, idque tam positive quam negative. Cum enim in his locis 
0] 
fiat 7 = 0 , ideoque tangens evadat horizontalis, vidimus ibidem 
auoque feri 5 = 0, quo indicatur, curvam ibi per cuspidem quasi 
