“l'ab. I. 
Fig. 6. 
Fig. 5. 
20 
sin. Er Ÿ Se re ® ? bee st sin. ®. 
Positis jam AO—x, OM—zsin. D —Yy, erit 
z2= Var + yy—a— zsinŸ—a—y, 
sive aa — 2ay = xx; et posito Fa—y—v, ent xr —2av, quae 
aequatio - est pro Parabola, cujus parameter — 2a. Sit CA —1a, 
erit A focus Parabolae CMB et CA axis: Constat: autem: si AM, 
Am sint radi incidentes, radios reflexos MO. mo fore axi paralle- 
los atque angulos AMC — BMO, ut et AmC = Bmo. 
= 
D 
Evolvamus alteram aequationem tou = 4 quae ad | 
separabilitatem reducetur ponendo £ — = unde differentian- 
_— dpÜiuu) —0u(1 + pr) 
do fit elementum 9 = - STE —, tum vero | 
2 (HEIN PET 
Sn ME LE 2 0 à 
; cie MOI FRE du 1+uu 
hincque colligitur DER ah SL Porro est  —{u= ni 
unde facta substitutione obtinetur ja aequatio : - 4 
G@—u) du ___ u(r + uu) GE CEA 
1 + pu RE. 1 + pu res HE 
2. _— u(i—+uu)op au 2: 2? - $ 
DYe PO En, EN ECEn cujus de 4 
. É 
nis enitus separatae , integrale est / == IC 
» P P , 8 == += 1 A 
ejusque evolutio, nisi ad angulos RES liceret, non parum fo, 
ret molesta. (Cum autem posuerimus  — EE 2 ÉTIb 
1 u 
fu tag P-htagu — 
PE ju — 1 — tag. O ag. w 7 tag. Pr | 
ideoque EP — sin. ( FA] unde ob. ——® — sin.w eri 
- Vi+pp ? + w), Vi+ uu 
sin, @ — C sin. (® + w). Cum igitur in figura sit “eur 
ee . . Sin. ©  N 
MNO =  +w, erit C — _— aa — js nec minus erit C— où 
_— AN<+ON A Oée ; 
et componen RE EEE LE 
P do C AL où — 4 > idéoque AO — aC, hoc'est 
Punctum igitur © erit fixum, ex qua conditione statim 
manifesto sequitur curvam esse sectivonem coni, ita ut praeter Pa 
consStans. 
