43 
| Solutio. 
| Ex praecedentibus scimus jam esse 
__ 30@cos.2® ___ ad@(2cos.®?—7) 
y NT Fem: ® LE 3 sin. D 
y == a sin. ® cos. 
re cn 
erit igitur superficies conoïdis, quam vocemus 5, 
— 27 /y0s — 47 aafdŸ cos. P* — 27 aa[D9P cos. D. 
Constat autem esse. 
| LoD cos. D? — 3 sin. D cos. + 2 sin. D 
.  FoP cos D — sin. ®, 
quibus rite substitutis, erit 
S — 27 aa sin O—4raa sin. + C, 
ubi denuo constantem € ita definiri oportet ut casu Q)— 90°, su- 
perficies S evanescat, quo facto fit C— — Z7maa, ita ut 
; ne à ter EN 
$ — 27 aa (sin.Ÿ 3 sin. D 1). 
- Corollarium. 
*  f. 16. Sumto hie ® — 45° prodit superficies conoïdis, ex, 
rotatione spatii definiti AMX circa AX, geniti — 0,8675aa. Po- 
sito autem D — 0, erit superficies conoïdis ad sinistram puncti À 
BIEL == — 27 aa. 
x Problema 6. 
f. 17. /nvenire soliditatem ejusdem conoïdis. 
Solutio. 
Vocetur haec soliditis — X et ob 
y = aa sin. {Ÿ cos. Ÿ? 
fn - 0x — a) cos. 20 cot.D — 490 (2cos. D — 1) cot.®», 
erit 2 — 27 a° [9 cos.Ÿ sin.D — ma [9 cos. P* sin. D. Est 
Mero per notam reductionem 
6 * 
