453 
a.2404: s, 1. vid. Reiïiske, qui in eo interpretando 
majorem in modum falsus est, in Eichh. 
Rep. T. X, p. 220 (coll. T. XVII, p.270) 
et Tychs. de Defect. p. 78. 
MU'HAMMED II. a.257. 6. 1. y. Marsd. N° LVIIT, qui numum 
Mutemidi, Chalifæ ‘Abbasidici, esse exi- 
stimabat, 
IBRAHIM IL a.263 (2?) s. 1. w. Tychs. in Add. p. 45, ubi numus 
à: 207; 
a. 268. 
_a. 274. 
a. 280. 
a. 282. 
a. 285. 
a. 233 cusus esse dicitur; sed cogites velim, 
UD & Ut in Kuf. script. facile inter se 
permutari, et ipsum Tychsenium de inscriptio- 
ne marginali non integrà questum esse. (v. 
Hartm. Beylag. p. 150 supr.} 
s. L apud Adlerum (qui numum a. 157 cusum 
esse vult) in Mus. Borg. Part. I, N° VII. (coll. 
Eichh. Rep. T. XVII, p. 250} — Tychs. de 
Defect. p.71 ad a.257 refert. 
s. L. Castigl. in Mon. Cufiche N° CCLXI. 
s. 1. Id. ib. p. 308. 
s. I. In Mus. As. Acad. Petrop. 
s. L Arigon. NN. Ar. Tab. XVIII, N° 85. 
s. L apud Tychs. in Add. p. 45, ubi ad a. 
255 refertur; sed moneo, tum Ur et Uma 
facile permutari in Kuficis, tum hac etiam in 
caussà ad observationem Tychsenianam (Bey- 
lagen 1. c.) recurrendum esse. 
Huic eidem Aghlebidæ hi etiam numi, in 
quibus quidem anni notatio intercidit, attri- 
buendi esse videntur: Adl. Mus. Borg. P. I, 
