5b 



<î\'enire posàe vi<Jetur, nisî curva rêvera afi hîinc rectam CV pertin- 

 gat. Insigne igiiur islud païadoxoa operae pictium. erit omni cura 

 fcluere.. 



*|. 14. Cam jgitur ^it aiigulus KCV rz: ^-^^-^^^ , erit angu- 



lus. VCZzz:.^-^ — ~, unde distantia CZ :zz s, ia sinum buius an- 

 guli vel-etfam in anguhim. quam minimum ducta , dabit distàntiani 

 puncti Z. a recta CV , quae ergo erit rz: a ( 1 -|— /s) ; unde patet 

 tidiic distahtfam continùo crescere, atque adeo tandem fieri ihfinitam, 

 It'a ut 'dui'va hoétra KZ non solura nunquam usque ad hanc clircc- 

 'tibnem pbrrrgatur, verum etiam ab ea tandem in infinitum recédât, 

 ^uemadinudum igitur haec maxime discordantia inter se conciliatt 

 quéaiit non pârum arduum videtur.. 



Tab III. §• 15. Simile autem paradoxon ipsa 'parabola cômmunis CZ, 



f 'S- ^ 'èi^per ''âxe CV descripta, nobis offert. Cum. enim,. positis CX zr^ 

 et XZ~z/, sh yyziax, erit tangens atfguliTCZi: — , sivétag VCZ~|/-^ 

 unde si punctuni Z in iniînitnm removeamus , angulus VCZ prorsiis 

 evànescet , cum taraen punctum Z nunquam certe in axem CV in- 

 cidaf, se'd ab eo potius in infinitum removeatxu". Idem igitur casi.s 

 quoque in nustfa curva évenire est censendus. Ouamobrem positionéfti 

 fig 3 'rectaeCV ita definire convenit, ut si alia recta ipsi proxima Cv pro- 

 duftJLtûr, éa scmper ad nostram curvam sit perventura, scilicet inter. 

 oranes rectas , quas intra angulum BCV ex C educere licet, linea. 

 CV sola est quae cuivam nusquam secabit , slcque adeo naturam 

 omnium curvarum , quae résultant quoties a < e, salis 'prope assig- ^ 

 nare licet. 



^. 16.^ Perpendamus nunc casus quibus a >■ c , ac statim 

 'apparet, sumto s rr: e nostram formulam zz — aa {Iz)^ fieri nega- 

 ' tivam , idebque cui-^am ad 'hanc distantiam fore imaginariam , quo'd 

 "etiam inde patet quod hoc 'càsu sin.v|> fieret z:z ° , hoc est unitate i 



