73 



S 1 u t i o. 



Hic primo investigentur applicatae, quando abscissae x nmne- 

 ri integii tribuuntur, easque immédiate ex forma y z:z ( — ) facile de- 



finire licet, cum sit (")=z:l; Ç^)zz.m-, (~)z:z—'^~'—\ etc, do- 

 Tîcc pervenialur ad x'zz:m, ubi itevum est (— ) zz: l. Praeler 

 hos enim casus omnes applicatae, quac respondent valoribus negati- 

 vis ipsiiis X , qiiin etiam majoi"ibus quam m, cvanesciuit. At vero 

 jam observavimiis hanc curvam scmpcr praeditam esse diamelro, quera 

 pracbet applicata abscissae x :zz i w vespondens. imde suftîciet casus 

 tantum evolvere, quibus a; > | m. 



At si abscissae x valores fractos tribuamus, nscesse est pri- 

 tnum formulam (— ) ad hanc reducere : ("), quippe cujus valorem 

 ostendimus esse -" '^^ , id quod facillime praestatm- ope reductionis 



supra allatae , qua ostendimus esse (^ — ^) zm a- P^ "* { ) • 



Niinc igitur fi.it p m et q ^zz.x atque colligitur 



(") 



' Ad fonnulam evolvendam unicum intervallum abscissae zzi 1 percur- 

 risse sulliciet , quem in finem statuamus x:ziin-\-ci, ita ut q sit 

 fractio unitatc minor , existente n numéro intègre quovis , eritque 

 sin.Tra; m -4- sin.Trr/ , ubi signum -\- valcbit si n sit numerus par, 

 — vero si impar. Hoc obscrvato habeblmus 



•^ m TT (g -t-'n) ■ V m / ' 



ex qua formula jam omnes valores intermedii facile assignari potC' 

 runt, sicque tota curva erit descripia. 



MimoirtsdetAcad. T. IX. ^^ 



