446 



HÎno clausum invenenint, ut prae aliis ex illustr. MeckeVd (*) obser- 

 vationibus tribus satis lucuknter patet. Major tamen observationum 

 pars nostrae, quam modo attulimus, favet, quare concludere in ani- 

 me esset, ovale foramen in aetate jam provectiore cetaceorum posse 

 pervium esse, et circuitum sanguinls non tantopere per id orificium, 

 quantopere per illud venosum ventriculi dextii locuni habere ; nam 

 m nostro tenerae aetatis delphino ovale foramen conspeximus val- 

 vula instructum, adeo in atrium sinistrum introspectante, ut ea mar- 

 gini superiori ejusdera inserta omnem sanguinis affluxum ex dextro 

 atrio in sinistrum raagnopere debuerit coèrcere. Sanguinem in no- 

 stro autem delphino adiiuc ex parte per ovale foramen iter fecisse, 

 ex pervio ductu arterioso nec minus perspicue patere videtur , licet 

 is ut statim commemorabimus , evanescere jam inceperit. Quo sci- 

 licet loco aorta descendons in abdominis cavum deflectebatur , hic 

 occurrebat ; arteria pulmonalis sub exordio ex atrio sinistro amplis- 

 sima erat satisque muscularis , quae haud piius quam in pulmonem 

 deflectens ductum arteriosum deorsum in aortam demisit ; pariâtes 

 hujus quidem ductus musculares erant, at tela cellulosa adeo stipati, 

 ut jpsi ad volumen ductus nimis fortes clarius demonstrarent , eum 

 jam claudi ooepisse. Nihllominus vero sanguis hune permeare potuit, 

 sicuti per ipsum foramen ovale, sed circuitus per orificium venosùm 

 ventriculi dextri procul dubio multo major erat, quapropter vita in- 

 columi in aetate jam profectiore uterque circuitus, altero nempe al- 

 terum dominante, locum habei-e potest. 



Antequam ad alla transeamus organa, non possumus , quin 

 paucis tantummodo commemoremus, peculiarem penitus distributionem 

 vasorum arteriosorum ex arcu aortae emergentium ; duo sciiicet ad- 

 sunt trunci anonjmi , ex quorum quolibet subclavia et carotis sui 

 lateris exoritur, rarissimum quidem in mammmalibus exemplum nor- 

 malis fabricae , cum eadem vasorum distribut io licet abnormis se- 



{♦) Cuvier vergl. Anat. IV. p. 37. , în nota , a Mtckelio addita , quo loco plurec 

 alii auctores citati sunt. 



