4^9 



culi pars a pulto spontc sua sejungitur et decidit. Sic quidem in 

 parvulis speciminibus physaliae arethusae, a nobis pulli habitis, quos 

 delineatos Tab. XV. fig. 1 — 3. sistit , ves visa est. Eos vero in 

 appencJicibus ejus sumtna confusione volutos invcnimus , ita ut nulfa 

 cerlitudo adesset, alieiios eos et extraneos fuisse; iicet quidem con- 

 junctionem coium cuin appendicibus illis haud omni, qua par esset, 

 cura animadvertere coatigerit , ex ipso tamen , quod modo affere- 

 mus, accuraliore examine maxime verosimilis statuenda est. In tali 

 enim goidio ut ita dicam, nodo, quem, nisi gladio, vix solvere po- 

 tuisses, viorenta pulbrum sejunclio a funiculis proliferis matris faci- 

 lius potuit fieri ^ viginti nirairum et quod excurrit annos appendices 

 et magnae pliysaiiae et paivularum in deformem nodum convolutas. 

 fuisse verosmiile est , ita ut araclirudeo lilo ad eum extricandan» 

 opus fuisset. 



In his igitur puiïnruni speciminibus raagnî momentî visa est 

 eonjunctio funiculi proliferi saepius longissirai et crassissimi cum 

 longiore quodam processu tubuliformj, suctorio tubulo haud absJmili, 

 ita ut ilie quasi corporis materni, Fiic veluti pulli corporis continuus 

 essct, nec nisi vi aut maturitatis tempore sejunctus videretur. Ma- 

 tcino autem corporl pullum hujus funiculi ope adhaesisse , ex ipsa 

 parte patuit, quae adeo longa erat et crassa , ut si eam cura pulli 

 corpoi-e tenui et parvulo contuleris non habeas, quod alienam fuisse 

 neges. Sunt quidem ph3^saliae species, quibus, a Tilesio pictis, par- 

 vulis unicus funiculus fimbriatus longus adscribitur , scd ratio, hujus 

 crassissimi funiculi et multo longioris cum pulli corpusculo multo mi- 

 nore comparât! aiia omnino est, et quis ea, qua opus sit, fide nos 

 certiores posset reddere, species, quas Tilesius eas habet et depin- 

 git, re vera talcs fuisse, cum ex omnibus patet, virum celeberrimuni 

 Bon semper accuratissimum observatorem et pictorem fuisse. 



Primum autem pullorum spécimen (Tab. XV. fig. t.) oblon- 

 gae erat formae , medio parum consfr-rtae ; fundus ut in omnibrs 

 fere aliis in loDgiorcm transiit pcduncu.um , qui ad lutus utrinque 



