6o8 



ad concludendum, duas diversas urbes, simul quidem floi'entes, fuisse 

 Abreschehr et NJsabur, Mallem potius existiinaie , hos quidem au- 

 ctores Arabicos gemino hoc urbis Nisabur nomine, altero veteri Abre- 

 schehr (quod forte a primo conditore , quem Tahmuras fuisse vo- 

 lunt, inditum erat), altero recentiori Nischapur, (quod ab restaura- 

 tore, quem Schapur su'l - aktaf esse perhibent, accepit (i)) inductos 

 eum in errorem esse, ut duarum diversarum urbium esse crederent; 

 idque eo faciiius fieri potuisse nemo ncgabit, qui reputaverit, vete- 

 ris etiam nominis , noro introducto , usum , etsi in desuetudinera 

 abiret , tamen non plane cessasse , teste numo nostro exeunte ssec. 

 H. secundo in _/i^^f abreschehr cuso, dum alii eodem sœc. pau- 

 cis post annis cusi nomen j^j'-w Nisabur prse se ferant. Ejusdem 

 documcntum haud scio an praebeat etiam Geographia Arme- 

 niaca Mosi Chorenensi vulgo , sed maie, attributa , inter dî- 

 itrictus urbesve , quae provincià Arià comprchendebanlur , etiam 

 j4persariain (c) seu Abrschahr (<Z) comemorans , nomine Nisaburi 

 Hon posito, quamquam nec hoc Armenis ignotum erat. (e) 



Verum enlm vero quse hacteniis ad probandum , Xisaburtra 

 Tel certe veterem cjus urbcm olim vocabulo Abreschehr nuncopatamt 

 esse , disputavimus , ecquid labefactantur suspectumque hoc vocabu- 

 lum redditur ab ji^\j^\ Iranschehr, qiio et ipso veteri nomine Ni- 

 saburum afFectum fuisse non unus autor refert ? Iraiischehr qui- 

 dem juxta Abu'r Rihanum (apud Jakut. in Lex. geogr.) no- 

 men erat, quo proprie provinciœ [rak, Fars, Dschebal & Chorasan 

 comprehendebantur : ùL/^^ JL.^'^ u-j'-h jO»^' ^*>:' u*" .A^'^'y 



(5) Scil. jyjL- l-î Nih Schapur i. e. m-lis Schapuri- 



(c) jn Mosis Chor. Hi'st. Arm. cdd. G. & G. G. Whiston. p. 365, 



^d) in St. Martin Mémoires sur l'Arraénie, II, 3T3. 393. quo poslremo loca 



cel. auctor illud nomen Abrschahr quid sibi velit , i.n medio relit^uit. Cf. au^ 



tem Wahl Vorder- u. Mittel-Asien I, 56i. 



€«) ■». St. Martin 1. c. II, 121. 439- 



