Tab IL. 
Fig. 3. 
istae vires erunt v = 
LEE TT + 
7er sive ob AB — V' PAC GE ap 08 Y omnes 
2sin.Y 
_ Vhp +11—2pqcos.y,. 
2 sin. y 
- . 
Corollarium 1. 
quoque v — 
4.5. Haec Ideterminatio magis ilustrabitur, si circa puncta À, B, 
C, circulum circumseribamus. Tum enim, quoniam arcus CDA est 
mensura angulorum ACc, CAa et ABC, patét aequalitas horum an- 
gulorum, simulque intelligitur fore rectas Aa et Cc tangentes cir- 
culi in punctis A et C, quod idem etiam de rectis ea et Cy va- 
lebit. Deinde cum quantitas harum virium sit v = (: 4.) si 
ex centro circuli O in rectam AB agatur perpendiculum OG, erit 
AG AB 
angulus AOG ='ACB = et AH=/AB, ideoque sin. Y= So = 50! 
AB 
unde sequitur fore 2 —OA. Hine intelligitur vires illas v ra- 
2 sim.'Y 
dio circuli circumscripti- esse aequales, sive eas aequari vi quam 
virga isto radio aequalis a fluido sustineret. L ; 
: Corollarium 2. 
f. 6. Quodsi ergo cum virgis CA et CB tertia virga BA 
cardinibus conjungätur, vires, quas hi cardines sustinent, erunt inter 
se aequales et secundum tangentes circuli directâe; quae cum ad 
aequilibrium requirantur, patet triangulum ACB, cujus latera a cir> 
cumfuso fluido premuntur, in aequilibrio consistere debere, id quod 
ex ipsa rei natura manifestum est, Cum triangulum nullius mutatio- 
nis sit capax. Ceterum operae pretinm est hic. annotasse, vim 
quam latus AB a fluido sustinet, in aequilibrio esse cum viribus il- 
Us p et g. Quodsi ergo vis contraria applicetur Gg, ea aequiva- 
lebit binis viribus p et q junctim sumtiss Hinc sequens oritur 
Theorema : / 5 
T'heoir.e m a 
$. 7. Si polygonum quodcunque circulo fuerit inscriptibile, ejus- 
.: que latera a& fluido circumfuso undique aequaliter ,pre- 
mantur, hoc polygonum semper in aequilibrio consistel. 
