14 
e08..4 = COS. À cos. &æ — sin. À cos. B sin. «- 
cos.d’ — sin A sin.B sin.f3— (cos.Asin.a+ sin.Acos.Bcos.æ)cos.fif (1) 
cos.a”— sin.Asin.Bcos.f3+(cos.Asin.æ+ sin.Acos.Bcos.a)sinf ) 
eu bien fe 
cos. &a —=cos.ÂÀ cos.æ — cos. À” sin.æ 
cos. & = cos. A’ sn.fÎ— F .cos.f3 
cos. 4” — cos. A’ cos. (8 + F . sin.f 
où F — sin. cos. À + cos. a cos. A’. 
P , 
+ De la même manière il y avoit cos. A= +, T Z=-tg.betc. donc 
cos. À — cos.a cos. a - sin.à sin.a cos. (b — f3) 
cos. À” — sin.a cos. a — cos. a sin. & cos. (b — f3) $ . 
cos. A” — sin. a sin. (b — f), FT 
4 
22. Nous avions- - 
N d 
sin, À — YM+HN Bt 000 DT. oc 
R MEN: ”? MN 
sin. A sin. B — Ÿ — Let B et 
sin. À cos. B — + — ERA Ne a dE. c'est à dire: 
sin. À sin. B— sin.a sin.(b.— f3) 
sin. A:cos.B. — sin.a cos..& = cos.a sin. a cos. (o — f) “4 
et de - même ki 
sin. A” sin. B! — cos.æ cos. a - sin.@ sin. a cos. (b — f3): 
sin. A’ cos. B° — sin. @ sin.(b-— f3): ae « 
et enfin: 
sin. A” sin. B” — sin.œ cos: a — cos: « sin.a cos. (b — f) 
sin: À” cos. B”/ — cos.a cos. a + sin. a sin. a cos. (b — f) 
et de ces équations on tire 
sin. À sin. B. — sin. A’ cos. B* 
sin. À” sin: B — sin: A’ cos: B/* 
sin. A” sin. B7” — sin. A cos. B: - 
comme À suit des équations 2 et 3 du {. 4. 
