“ à y £ dx nl 
A 150 
Scholion 1. fe, eu 
£. 4. Haud difficile jam erit definire arcum curvae ex aequa- 
tione ejus. Sumamus hunc in finem ramum descendentem, cujus ar- 
cus erit: s — x — ?,-quae expressio ob 
b ? 
= 1 DDC EE 
d'= sai + THE LA et 
PE 
XEETT 2a à 
mutatur in hanc | k : 
UE a aa — y y. < 
s—=ials + 2: 
&a 
unde sequitur: decrescente applicata y, crescere arcum, positoque. 
42.0, eum fieri infinitum, contra vero crescente applicata, arcum 
successive decrescere. Si enim fuerit y — 4&, vanescit, hocque # 
fit in puncto C, initio curvae, ubi scilicet ramus ere transit 
in ascendentem.. Facto denique y > &, arcus iterum crescit, sed % 
signo contrario, atque posite y — co, fit s — — 00. 
Hoc igitur modo figura curvae jam propemodum innotescit; M 
sequens Scholion indicabit, quomodo. illa construenda sit qe aequa- 
tionis inventae. 
Sc ho lion 12 
! %. 5. Transeamus nunc ad constructionem curvae ope aequa-” 
tionis inventae . 
ESS a Ga—23), 
D HEC ES 
| Ti NE ga î 
ubi scilicet € aout numerum , per quem multiplicari debet loga- 
rithmus tabularis ut in logarithmum naturalem sive hyperbolicum 
convertatur, scilicet € — 2,302585 eritque arcus 
— 2 Ga — 9), 
STE Teals eu au Ras nc 
Quodsi nune pro Re y successive scribantur valores: | 
Y 0) 24; -10/ai%. 07 6a; 0, Fan"; "1, 2 4; ER 
1, 6a; 2, Oa; 3, 0a etc. È 
