nVitt n c0$. = 
4 sin. ti es || œuimee = 5 
| L Vnn — 1 V au he 
« H COS.% . 
sf À sin. ———:— 5 
Li Vun—i 
. Ita ut consecuti simus 
; j : cos. = 
di æ — À . sin 22 nÀ,sin, =": 
Je = V'RT— à Vur —: 
‘ integrabilem reddit, integrali existente s — m + hn cos. 2 hoc nai 
$S— mn cos.b cos.c— 1 sin, b sin, ce cos.q. 
Ponamus brevitatis gratia L 
m + n cos:b cos.c = ph, 
n sin.b sin.C = Y, 
eritque arcus curvae quaesitus 
S — M —— y cos,q. 
Quoniam autem in puncto initiali C, ubi g = 0, fieri debet s = 0, 
sumi oportet um — y, ita ut sit 
$S = y (1 — cos. g), 
Scholion. 1. d 
F $. 17. Quodsi curvam nostram CMV referre velimus ad ae- Tab, v. 
‘à quatorem EF, quem secet in puncto @, sit hec punctum initium Fig. $ 
abscissarum, vieil abscissa QP—X%, applicata PM—Y et 
cum sit AM: PM=2+Y/—90°, erit sin.z = cos.Ÿ’et cos. 3 = sin. Ÿ”. 
. Inter has vero novas coordinatas aequatio pro curva erit 
pan : tg. Y’ sin. Y’ 
sg A sin.  — n À x — 
V ann — : ÿ Van — x 
… Quoniam autem nunc et arcus à puncto  computantur , sumenda : 
‘4 4 expressio 
| OM = Ss = m+n cos.z 
© ubi. haec conditio est adimplenda, ut s evanéscat ubi v’— 0, ideo- 
La 3 Y/— z— 90°, unde ft m— 0 et 
SI n cosæ — n sin, Y‘, 
o E 
#1 
1e 
13 
” 
29 
