Lars 7 : : | V 
‘gradus ; puta pe k_, ‘um differentia potentiarum guo- 
rumvis binorum illorum numerorum divisibilis esse debet 
per numerum p, existente P, ul supra, summa RrOgNaNE 
sionis 1, n, n°, RER 
Pre a à ER DODE T7 re 
Cum sit a R Ha k + Q/R +... La E SA Hi, 
erit quoque tre: dé APE TS 
de dt UT DU & AK (mod. p). 
At, ob À &E —n (mod. p} ((. Il. }, summa residuorum rainimo= 
rum € divisione terminorum partis sinistrae illius congruentiae oriun- 
dorum, potentia esse debet ipsius 72, quod tamen feri non potest; 
nisi illa residua minima fiant aequalia inter se ({. HE). Quam ob 
xem bini quilibet illorum terminorum congruere debent pro module 
,Q) ED | | ; 
ES 
V. Hic quaestio. formari potest, an summa À k non ipsa 
per p divisibilis esse. queat?  Hoc revera eveniet casu quo fit À aut 
Z nr aut pars aliquota ipsius. 7, : Tum enim concipi queunt » po- 
é. (6ÈERE a 4 M: FE 
tentiae a k , q’ k ,--- quarum residua minima sint omnia di- 
versa, vel etiam (si Æ sit = ipsius x) talia, ut quaeque »1 residua 
sint aequalia inter $e. In his casibus ad theorema nostrum addenda 
th 
‘erit conditio, ‘ut etiam summa À # , seu ejus sait À: non debeat 
ssse divisibilis per p: — Praeterea casus postremus quippe quo # 
est pars aliquota ipsius »,. particularem adhuc praebet exceptionem:. 
fieri enim potest, ut k, vel 24, vel 34; etc. residua’ conjuncte dent 
aumerum —— 0: (mod. p) caeterique (ri A) vel, (z — 228 
vel (2—3)K, etc. pro summa habeant putentiam ipsius n. Tum, licet. 
> 
