3 : à * : _ FE 
_3801—5.660+H1—1+ TH TE TS HT 
137257 —7.19608 411474... HT 
; etc. etc. LE de 
VII :Examinemus nunc relationem, quae in variis casibus 
locum habet inter quantitates Pi et n. Cum sit p = ie (AS. Le 
: ATEN nk—: ; 
et IL), erit PE. Ponatur 
k ET 
* 45 À — 2; tum habemus Pi = =, ergo pro hoc casu 
2.) Sit porro k — 3, erit Pr Sepi he . quae expressio 
pro n—2 dat PB Zn, pro scquentibus autem valoribus, loco 
n substituendis, erit P== > nn. 2: 1 HR 
3.) Posito denique k = 4, erit 2 Pers ze 
S unde 
jam pro n —2 fit 2 SUR eoque magis “ergo pro numeris ma- 
joribus. À 
À Hinc concludimus, exceptis duobus casibus, quippe quibus 
aut À — 2 et n —— numero quocunque 
au == V9 etre 12e 
semper fore PR > 
Firme autem opinor, theorema illud inclytum, Æermatio ad- 
| scriptum, nuperque ab Academia Gallica Geometris ad rigorosam de- 
monstrationem propositum — quo nempe docetur, summam duarum 
potentiarum secundum gradum excedentium nunquam potentiam efñ- 
_ cere ejusdem gradus — casum modo particularem esse theorematis 
generalioris, quod ita exhiberi potest: SITE 
Summa quoteunque potentiarum cujuscunque gradus non potest 
“esse potentia ejusdem gradus, si numerus earum sit exponente minor. 
Si propositio haec fuerit vera, theorema {. IV ad solôs ca- 
sus est applicandum, quibus fit À — 2, vel. k =°3 et n — 2. : 
EE M M 
