514 
Jam hanc legenti mihi genealogiam mirari. subiit singularem, 
quà concinnata est, rationem. Convenit enim ei, quà stemmata 
passim in #. et M TJ'estam. tradita deprehendimus (veluti 4 
Chron. 2. Matth. 1. &c.). Cui simile exemplum equidem fateor 
mihi nec in libris nec in monumentis Tatarorum oblatum esse. 
Chanus autem, cujus enarratur genus, Uras-Muhammed 
est. Is quidem Annales Russorum non effugit; neque tamen de 
ipsius genere nec de verà nominis ratione iisdem exploratum erat. 
Quare haec in thecà nostrà obvia ejus genealogia non potest non 
optata nobis accidere, eamque paucis illustrare expediet. 
Urus-Chanus, a quo inde eam repetitam diximus, a san- 
guine Dschingis - Chani genus ducebat, quatenus erat filius re Js) >L 
UM Badakul - Ughlan, nepos T8 DS xl Awis (s: Aüs)- 
Timur et pronepos rè 23 «by Tokaï-Timur , fil re OL 29e 
Dschudscehi-Chan, quem Dschingis-Chani filium natu ma- 
ximum fuisse, in omnes pervulgatum est. Post exstinctum Birdi- 
Bck - Chanum rebus UÜlusi Dschudschiani vehementer turbatis, Urus 
varia expertus discrimina, quasdam illius Ulusi Ordas: (et quidem, 
ut videtur, Orienta*s) sibi subjecit, et post plura praelia cum Tukta- 
myscho, Timurlengi copiis tunc quidem adjuto, commissa a. H. 778 
(qui d. 20 Maj a. p. C. 1376 incipit) fato defunctus est. 
4 
Eum in hoc stemmate qui excipit, unus est de quatuor ipsius 
filis, hic quidem nomine ita exarato, ut ÉranR Terirudschük 
lé aart putaveris; sed legendum potius est 5522435 Âuirutschük. 
Is ille cst, qui, Tuktamyscho Chanatum patrium cedere coactus, pa- 
terni hostis, Timurlengi, aulam, tanquam fortunae jactatae portum ac 
perfugium, petebat, hujusque sequutus castra, ab eodem, quum, Tuk- 
tamyscho fuso fugatoque, ad Wolgae ripas commoraretur, a. H. 707 
€ qui d 26 Oct. a. C. 1394 ïincipit) Ulusi Dschudschiani Cha- 
nus constitutus est Nomen ejus ab aliis alio modo scriptum, a 
nonnullis turpem in modum corruptum est. Abul-Ghasio in Cod. 
