517 
IMuranaapb vel Iluxb-Ayaeapb vel Ilaxb-Asxiapb, Schich- Au- 
lear &c. audit; quod in quasqunque partes torseris, simile ei aliquid 
ex nostro Ébsb Jadik frustra elicere concris. Accedit, quod a 
Tuktamyscho genus Scheich-Aly-Chani derivat Zcmopizx o Ka- 
3ancxomê Hapcmel p. 59. not. 29 et al. Hoc unum igitur 
nomen zunc quidem in medio relinquentes ad duo postrema stem- 
matis procedimus. 
Ea nobis sistunt nomen ejus, cujus haec theca fuit, eique 
praemissum patris ipsius nomen; hoc LL, Us, 4ündan-Sultan, 
illud © œs£ 53 Gras-Muhammed-Chan sonat. Quae no- 
mina ut recte enuclearem, ipsae corruptae et deformes, quibus in 
libris historiae Russicae exarata sunt, rationes me adjuverunt. In 
is enim posterior Chanus vocatur modo Zypmamemé vel Mypma- 
Hemb, modo Vpycô Maxnemb, vel Vaycô—vel 4pacë—vel Y/pacë 
Maxmemb, et TaTewvumunws nunc 44aposntrs , nunc 4144K0- 
éeucs, munc Araunoents vel Axaouo6uts. Jam Muellerus (6) 
lectiones Zurmamet et Murmamet merito damnavit, sed minus recte 
idem Ypycè Maxmeaë Ai4zaposucs lectionem reliquis praeferendam 
 existimavit propterea, quod rus et Æidar nomina Tataris trita 
» sint. €7)_Non insolita quidem haec dicta nomina sunt, sed. tantum 
abest, ut ideo respuendae sint lectiones ‘omnes reliquae, ut potius 
Vpachb et Anganb, quum posterius Angans vel Ayaaanb corre- 
» xeris, unice veras esse nostra theca doccat. Atque memini, alibi 
quoque nomina Tatarica haec jlul et ©lush mihioblata esse. Pra- 
vae igitur lectioni in Historia Russorum obviae substituamus verio- 
rem hanc: Vpacô Myxammemb AynAanosucs. 
Hunc autem Chanum certe ineunte saeculo p. C. n. XVII. 
vixisse, ipsa haec theca testatur, cujus acrae notam ([+F1 — 1021 
Gi. e. 1612 p. C.) legi, suffragante bhistorià Russica. Ab eà di- 
| (*) Samml. Russ. Gesch. T- V, p. 182, 137 sq. 
@7) Muel I cp. 77. sq. - 
