527 
Alterum vocabulum impeditius illud est, quod in operculi ligulà 
grid. Hitt. g.) obvium conspicitur. Hoc erit fortasse, qui pro mero or- 
im Schultens, ZIrdice Geogr. non sigmficant: Rum, gens ubique £errarur: no 
£a, sed Run, gens notissima, regiones habitans vastissimnas.) Recte euam negat, 
* 
r#b ‘contractum ex Les haberi posse. Sed idem frustra est, quum pasll 
in cippo censet esse cognomen F® Chalef per ludibrium impositum, adducto , quo 
interpretationi suae fidem faciat, exemplo ex Élmacino p. 282, quod et ipsum re- 
jiciendum; nam quod ibi prostat Y85 } CAfsysus apod Erpen., Æfesis apud 
Lanc.) mendosum esse, jam diw monuit Reiskiws. Vid. Abulf. Anna. T.IIKk, 
not. 188. T. IV. p. 314 I. 2. ë 
Ego hoc quoque quidquid est difficultatis tollere mihi videor, monendo, ut supræ 
” pro ; ita hic pro fr etiim s62#0 legere licere. Primo teneri 
velim, ut y J f OU 9, ita et (S caudà in altum reflexà exarari solére in hoc 
genere Cufico. Exempla habe gt) éh im Pluviali Imp. Gérm. in- 
aug; &s> et wi} in Epitaph. apud Rosar. Gregor. p. 451, = : 
pal ; +” et al in Epéitaph:Melit, in Fod. Oriemt. Vol. I. edito, alia 
ut taceam. Deinde rationem haberi velim mirae variationis , in quà litterae finales 
versari solent , tam aliis in scripturis, quam in Arabicae varhs generibus, inter quae 
€uficum nobis hic spectandum est. Quemadmodum supra vidimus Hd: etianr LE exXa- 
ratum esse, ita ut duas litteras referat, sic contra passinr accidit, ut littefa finalis ah. 
qua cum ei adjunctà praecedente una eademque appareat. Veluti _yæ la passim: ita 
scriptum, ut ab well non distinguas, v. c. Adl. Muws. Borg. If. N.51. 79. Sic 
nil fere discriminis gill inter et Lie} intercedit in Epitaph. apud Ros. Gre- 
gor. p. 159, ubi lego versw sexto:  sLhal] à ul. Cle mortua est 
in puerperio vesper& &e. Sio gs} apud Adl. 1. c. II. N.58 ad instar pal x 
Se (Es 
et ibid, Vel) ita eXaratum, ut pro: s. 1) (coll. ele] ib. N. 51) vel pro sell 
habeas. Inspice A dl Aus. Borg. I. N. 36 et vide, sitne aliquid discriminis inter 
f Te f et yo TS mel, Adi Inscript. apud Ros. Greg. p. 188, et vide 
se TE seul) ita formatum, ut vel solum f in altum refflexum, vel solum # 
similiter formatüm ésse videaturs Quid? quod, ut supra ds exaratum  vidimus 
ad instar es , Sic contra Læ in formulà illà faustae apprecationis ae dl de 
in numis Cuficis (veluti in numo ‘Afz- ed - daulae Buweihülae, Schirasi a. 341 cuso) 
prorsus refert. Non igitur (credo) dubitabis statuere, in hoc quoque: cippo 
us in caudà litterae 77 in altum reflexà latere , et re) b etiam pro (2995 ac- 
cipi posse. Quo facto nec linguac, ec sensui , nec artifici injuria infertur. 
