550 
tanfi ir “à “um (Numorum, ex quibus nominasse sufficiet Vania. 
LXXXIIT, tum Inscriptionis nostrae auctoritas probat. Abulfe- 
daeum pee el-Muntafir ortum est ex contractà, ut passim exa- 
ratur, litterà w, de quà vid. me ad Onych. Sorano-Neapol. 
p. 45 sq. Quam eandem rationem et in numo Goettingensi ad- 
mitteré licet, qui (id quod obiter attingo), ut VNanianus laudatus, * 
non & » HI äs Se in urbe Almerid, sed lo) &s Je in urbe al- Zechré 
(de quà videsis Cardonne, übers.u. Murr. Th. L. p. 217.) cusus est. 
3) Tychsenius: cui Deus benefaciat, quod mihi parum 
probatur. dll asc) formulam esse, quae nominibus principum alienae 
fidei vel etiam hostium addi soleat, Meninskius annotavit.  Quà 
in caussà versantem eam commode verteris: quem Deus ad imelio- 
rem mentem transferat! .Alius ejus usus in allocutionibus obtinet. 
Tune A Élele) , vel (EU) el dl és! apprecatio est, qua 
Arabes liberioris sermonis audaciam suam excusaturi erga principes 
utuntur, q. d. Deus te (si forte ob dicta vel dicenda a me alienior 
sis vel fueris,) ad sensum meliorem, ad benevolentiam erga me 
ducat, melioribus te erga me imbuat! ïta ut ipsis idem fere va- 
leat, atque nostratibus suum: Verzeihen Sie! vel Ich bitte um Ver- 
gebung! v. Reisk. in Censurà Caabi Lettiani in Novis Actis 
Eruditorum. a 1747. Ibn-Challekan apud $. de Sacy in 
Mémoire sur la litt. des Arabes p. 79. 80. ejusd. Chrest. 
Ar. p. 37. Ibn-el- Wardy ed. Hylander. P. V. p. 4. Eu-. 
tychii Annal. ed. Pocock. T. IL. p. 426. Jam in inscriptione 
nostrà Chalifae nomini postpositum 4} asc} numquid vertendum: guem 
Deus magis magisque emendet, magis magisque probum reddat! 
et existimandum est, hanc formulam hic, ubi ipsi Chalifae sermo tri- 
bui videatur, modestiae datam et melioris sensus desiderio indicando 
esse? collato rœ BA) Hall auctorum et respectu habito ad illa, 
pietatis et modestiae indicia, quae mox subjiciuntur dj 4 dé 
QU r£ en 1,31 An vero a=lel hic potius vertendum: Deus eum 
Mi succedere Jaciat, secundet ? Yoc maliem. Obtinebat enim 
