634 ” 
V. 8. maximam lacunam continet, sed éam ita comparatam, 
ut ex antecedentibus non paru probabilitatis conjecturae conciliari 
posse, mihi quidem videatur. Et primum quidem nullum hic ver- 
bum, ut f. aire, édsiËev, al. excidisse , inde conjicias, quod, qualicun- 
que posito, non magis pudous v. 5. numero plurali, quam & pév v. 6. 
sine alia particula, auctor carminis satis apte dicere potuisset : id 
quod supra jam ad v. 5. tetigimus, ubi ét hoc monuimus, si & ph 
sanum videri possit, probabiliter hic cogitandum esse de formula, 
quae priori membro respondeat, & d&. Porro ut in antecedentibus 
duplici sententia, r& romuou ceux, et Solem per sidera ‘curru vectum, 
satis splendide dixit, ita hic. concinnitas similem -sententiae amplifica- 
tionem videbatur postulare : quod ne vanum habeatur , fidem facit 
particula «æ/, lacunam excipiens, alias vix satis eleganter hic po- 
nenda. Quod autem TEQMOPONTEXNAN mox legitur, id in TEQM. 
ie. yeœpogoy Téyyæy mutandum esse, vel coecus videt, uti litt. TetT, 
centies inter se confusae reperiuntur. Jam si quid afferendum erat, 
quod tamquam majus s. augustius artem geometricam antecederet, 
non temere SU terrae mentionem supplendam esse conjeceris : 
“yêv TE nai yeopégoy Téxvæev, ita ut jam totum hunc locum satis speci- 
ose restitutum videas sic : / 
n Là LC C9 
Lai yYDQs: mudous, ofs coDos ÊTÉEmETO, 
S \ 2 
& Èv Td oTuou cEuy&, xœi di dortewy 
, \ 
dilPeuyléray mugwmoy aiSeecdecuwly], 
< > \ = sl / 1 « 
[æ Ÿ au@iyay Te] kas YEwMOEOY TEÉXYRVS 
Yexpuaiosy IXYEUTEIE AV 
D 
Quam supplevimus, praepositionem œu@i ad utrumque sententiae 
membrum referre licebit ita, ut ad nexum verborum nihil amplius - 
videatur desiderari posse. Caeterum réyyæy yewuceov hic artem geome- 
tricam proprio sensu on monstrant verba, explicationis cau- 
sa addita: ‘yeæppoœiow igveuraigæy, artem, quae scriptis lineis ad in- 
dagandum spatium incedit, aut simpliciter, lneis vestigia ducit, de- 
