635 
scribit, ut fxroyex@iæ dicunt. /chnographia, inquit Vitruv. Lib. I. 
à ©. 2. init. est circini regulaeque modice continens usus, ex qua ca- 
piuntur formarum in solis arearum descriptiones. Et ut in vena- 
tione xyn dicuntur Qt, eudiæ, cuuremAeyuéræ etc. Poll. Onom. V. 
12. ita recte haec ad geometricas delineationes, quibus terrae dime- 
tiendae spatia indagantur , transferri potuerunt. Nove œxoÿs Fyvos in 
pulchra imagine dixit Oenomarchus apud Philostrat. p. 599. ed. OI. 
auris formam et delicatam delineationem, ut antecedentia postulant. 
| Sed apud Cynegeticor. scriptorem IV. 97. in verbis #xves émioréexur 
Banxïis legendum videtur Bamxäs, balatu, ad balatum vestigia acce- 
lerans. Redeo in tramitem. 
V. 9. Extrema versus pars EYAAEIAOI magnopere laborat ; 
sed cum forte fortuna sequens versus : 
tarTerd ‘Opneou dÉATOY, ds y) mTuYæTs — 
satis integer sit, desit autem copula, qua ille cum antecedentibus ne-, 
ctatur, denique circa superiora nihil, quod ad illam rixvæy yeæupañioi 
xveurergær referatur, facile exspectari possit, lucramur hoc, ut proba- 
biliter definire liceat, quid proxime subesse possit, particulam dico, 
ct fortasse epitheton, aut ad ‘Oumgeu nomen, aut ad ejus déAroy fa- 
[ciens. Quod igitur primo adspectu ultro videbatur offerri, etæd”, id 
® intelligitur nihili esse. An igitur tentabimus: ed d° œeidioy xœreid” ‘Of 
gou déAroy —?  Vides, sic nihil fere mutari: nam AA non discrepat 
a AA, et eù sequente particula dé sine dubio hic genuinum est. Sed 
postremum vocabulum vereor ne Grammaticis relinquendum sit, ut 
illud Hesychio p. 105. ed. Alb. fortasse acceptum refert Schneide- 
rus. Usitata vero forma es dactilicam mensuram ab initio habet, 
ut Hom. Hymn. XXXII. 83. ed. Ilg. ubi, si audiendus est Matthiae, 
« Animadvv. p. 451. faciliore via legi potest 
Edeny d'diov ÉAuyes, mecofBniæ Tips, 
“ Similiter œ%es usurpatum habes in Orph. Hymn. X. 21. XII. 3. 
E 30 * 
