# 
637 
‘Palat: T. I. p: 438: n. 424. Maorelo vis evæyns èr) or.  Legendum 
enim : 
Mécrede; rllyaupie at érl'orandrids mÉTes — 
male collocato pronomine osÿ, vides, quam similia sint: ZEYATHE 
et SEYTATHES. Id quod Jacobsius tentabat, œxuf, pronomine parum 
apte collocato, vereor, ut intelligi potuisset. 
Sed revocant nos andéves carminis nostri. Verbum aride, 
spectandi sensu frequentatum ab Euripide, vid. Ind, similiter in epi- 
grammatibus ocewit, ut in Plat. epig. 9: Sed veritus, ut ita hic recte 
aoristus xaæreïdey se habuisset, cum non tantum aliquando intuitus esse 
'Homeri déarer, sed penitus perspectam habuisse dicendus. esset Mna- 
seas, marcide rescribendum putavi. Sic déuey male legitur in inscri- 
ptione ap. Dodwell. T.IF. p. 504. n. 2 lin. 46. quod in duabus simil- 
limis inscriptionibus ibid. p. 503: et 505. n. 1. et 3. recte douey 
est, etsi neque in his inscriptionibus neque in epigrammate nostro 
litéra E formam lunatam, literae O propiorem, habuisse videtur. Sen- 
sum, quem diximus, si praëestat praët. xæroïev, eleganter illud con- 
venit ais mTUXæIs, QUAS dire continere apte dicit poëta. Fundus 
est Homeri 7aË mruerés Il. ©. 169, unde progredi licet usque ad 
Luciani déArous mcAurruous, Amor. c. 44. Et dArey de carminum fa- 
sciculis, ut Batrachom. v. 3. omittam, usurpat Meleager I. 10. et 
Erycius ep. 13., ubi, ante cognitam Jacobsii emendationem Anth. 
Pal. T. III. p. 225. legendum putaveram : 
&s &v. Toi éein pèv del yaévos 'Ardids dEATE 
#eOS; UTO OT. — 
“ubi étew dictum tranaitiveh cf: bo Anh. (Gr: LT. VI:-p: 168. 
ita, ut recte ncminat. sygcs retineri. possit; et xmecs eleganter, ad co- 
dicillorum .ceram alludens, apum.sit favus, liquidum mel tabulis in- 
stillans.  Facit huc non illepidus Grammatici loeus in Bekkeri Anecd.. 
Vol. II. pe 788. L. 31. de FruXjers à. Vrenequévou #neoD' dfAo Vale Cri y 
Ur Érevcn9n Ta yeduuara évrumodo dos, ve, ds ro éM rearioroy cou ëars 
