653 
perstitibus literis TO...0 À, etsi lacynaram “ns vix satis accurate 
notata sunt, piobabiliter refingas roure d', aut, lit. T foït. pro I po- 
sita, quod commodius videtur, FOUT d ave} THE XOeITe. 
Sed ex his omnibus nondum prodit, quid laudatus hic. hemo 
aut feccrit ipse, aut publica aucturitate sibi fieri yiderit. sed merita 
‘jus Jeu: tamquam omnibus cognita, communi. tantum yocabulo 
EgyY, CET, in tam brevi carmine, tangi potuisse, nisi circa illud 
Ses Edes, nescio, quid? pene meruit. Honor autem, ei decretus, sta- 
tua esse videtur, aut picta imago, probabiliter prope ilud Seës Edos 
cum inscriptione hac posita. 
Jam si pérpendimus , quibus modis haec sententiarum lacera 
membra videantur copulari posse, manifestum est, circa postremum 
distichon viam paulo minus lubricam recludi, quia duo infinitivi, dyregéioes 
et rexey, cum duabus particulis yæe et dE, quod postremum recte videba- 
tur in medio pentametro legi, hujus certe sententiae ambitum satis 
fere definiunt. Major est ambiguitas circa primum distichon, usque ad 
illud ‘ëdes v. 3. Nam ut haec uno fortasse verbo finito in unam sen- 
-{entiam cogi potuerunt, ita duplex nominativus, vs et Mira, si id, 
tuendum, duplici etiam sententia dici potuit, ut de priore v. 3. pa e 
nihil. dieam. Accédit, aliam fieri conjecturam, si dissitas trium ‘po- 
steriorum versuum literas et earum Spatia anxie computamus, male, 
nisi fallor, seduli; aliam, si haec; ut minus certa, liberius spectamus. 
Unde mirum non est, si epigramma hoc pluribus modis, eadem fere 
probabilitate, restitui posse videatur. Ecce igitur, quae se mihi prae 
| caeteris obtulerunt, tentamina : 
w 
L'Eeyaæ + HèY] cépynour dmo Peevos &£ie Moïcali] 
” Ceixéya dl Qyuyloy ufes Eg/x do d&y 
[veau du@i Ÿelés Edoc* dvregdous yae ?A 9 [oi v « y] 
Ereere, TcioüT@)] d dvdei TEHEÏY XÉeITæ. 
In v. 1. si quis verbum quidem, sed neque inauditum déuYnTœY, NE- 
que rarius cépocæy velit, pracsto esset : 
\ > > à _ 
Œas desrals Uuynoay m0 Pervos &£ix Moïcali7] 
