661 
quod supra posui, admonet me epigrammatis, Anth. Pal, T. II. p. 
841. n. 266. a Demosthene in orat. pro Cor. servati, cui voca- 
bulum illud VV. DD. restitutum iverunt, vix satis recte. Verba sunt: 
Hægvæpéves d dçers xaœ) deipæros, oUx ÉTAT AV 
Vuxés, GAN 'Afdyy #o1VOY édevro Bean, 
oÙveXEY EAAYVOY, — 
Qui sint, qui hic dejuœres in Afuæres mutent, aut quomodo alii aliter 
sensui et verbis succurrere studeant, vide ap. Jacobs. Anth. Pal. T, 
IT. p. 944. Nihil ex omnibus probo: nam qui parum mutant, sen- 
tentiam efficiunt obscuram et contortam ; qui sensum praestant faci- 
lèm et elegantem, operosis mutationibus opus habent. Vide, an 
minima mutatione scopum attigerim : 
4 2 \ > 4 
HAeYéHEret d Seerys ar deluaros, ou Écdwoæy 
Vuyas, — 
z 
virtutibus, ji. e. sua quisque virtute pugnantes contra communem ter- 
rorem etc. Hujusmodi lectionem Grotium quoque et Melanchthonem 
suspicor in animo habuisse: ille enim, Anth. Bosch. T. III. p. 315. 
_vertit : : 
-_ Vicerunt virtute metum, sperata nec illis! 
vita, sed ex ipsa praemia morte petunt. x 
hic vero in ed. orat. Dem. unde Rivinus recepit in Anthologiae suae 
ineditae Millen. III. Cent. VIII. ep. 21. 
Nec cessere metu, nec vitam amittere curant, 
“etsi Graeca uterque paulo aliter sibi interpretatus est. Mutatio fere 
nulla est, quia T in L abire, et A ante A excidere facillime potuit. 
Jta xaœi et xœré saepius confusa, et videor mihi Asclepiad. ep. An. 
Br. I. p. 212. n. 6. simili modo recte sanasse. 
» 
Alia difficultas obsidet postremum distichon : 
